¶ §

Hugh of Frans

We hebben de agenda’s naast elkaar gelegd. Op 20 november ga ik met mijn vriendinnen smullen van Hugh Grant, ofwel Huggie. Helaas figuurlijk. Vanaf 11 november is hij te zien in Bridget Jones: The Edge of Reason. Aangezien we het boek allemaal ‘grijs’ hebben gelezen, kon de film natuurlijk niet uitblijven.

Maar wat schetst mijn verbazing. Hugh staat helemaal niet bij alle vrouwen één. Hoe kan dat nou? En hij concurreert niet eens met ander mannelijk schoon. Ook Brat Pitt, Chris Zegers, Richard Gere, Xander de Buisonjé en Keanu Reeves zijn van hun plek verdrongen. Door niemand minder dan Frans Bauer… Als Nederlandse dames mogen kiezen met wie we ze het liefste soep aan tafel zouden eten, dan is Frans Bauer veruit het populairst. Dat bleek onlangs uit een onderzoek dat is uitgevoerd in opdracht van soepfabrikant Honig.

Zijn wij dames niet goed wijs? Kan iemand mij vertellen waarom we een a-sexy Brabants worstenbroodje verkiezen boven een heerlijk hapje uit Hollywood of Chris Zegers himself? Waarom wij massaal tijd vrij maken voor onze Frans? Het is mij een raadsel. Niets ten nadele van Frans, maar aantrekkelijk… Nee, dat vind ik hem niet. Wij nemen naar mijn mening het spreekwoord ‘de soep wordt nooit zo heet gegeten, als hij wordt opgediend’ iets te letterlijk.

En met wie willen onze mannen het liefst hun tomaten-, groenten-, of uiensoepje delen? Met Katja Schuurman. Tja, ik geloof dat zij het wel begrepen hebben. ¶ §

Eendenvrouwtje

Het eendenvrouwtje, ofwel mijn benedenbuurvrouw, heeft zich de hele lente en zomer ontfermd over een groep witte vrouwtjeseenden. Elke dag klopten ze rond half zes met hun snavels op haar deur. Op het moment dat mijn buuf met haar broodzak in de deurpost verscheen, begonnen ze luid te kwaken. Daarna brak er een groot eendengevecht uit om het grootste stuk brood. De strijd werd meestal gewonnen door de grootste en sterkste. Net als in het echte leven. Helaas lieten de eenden niet alleen een spoor van broodkruimels achter, maar ook een enorme hoeveelheid eendenpoep. Wat produceren die beesten een hoop rotzooi zeg! Maar met de zomer verdwenen ook de eenden en hun uitwerpselen. Ik heb ze helemaal nooit meer gezien. Waarschijnlijk hebben ze een andere Moeder Teresa gevonden. Of spetteren ze ergens vrolijk rond in hun sloot en denken ze nog vaak terug aan het culinaire uitstapje. Ongetwijfeld realiseren zij zich niet dat zij het eendenvrouwtje helemaal alleen hebben achtergelaten.

Gisteren zag ik haar weer. Ditmaal druk in de weer met een pindaslinger voor de vogeltjes.
‘Ik heb hem vanochtend in de boom gehangen, maar een paar kinderen hebben hem eruit getrokken. Het is toch erg dat je niet eens meer een pindaslinger in de boom kunt hangen? Wat moeten ze nu eten?’
‘Ja, heel erg’, hoor ik mezelf zeggen. Maar dat lieg ik. Ik ben eigenlijk alleen maar blij. Er zijn nog mensen die zich over dit soort onschuldige dingen druk kunnen maken. ¶ §

Geiten en nijpaarden

Vanmorgen de complete discussie over Theo van Gogh gelezen in De Volkskrant. Aan de hand daarvan wil ik ook even mijn mening ventileren. Ik ben het oneens met de dingen die hij gezegd heeft én ik ben het oneens dat hij daarom vermoord is. Wij hebben een rechter in dit land om geschillen op te lossen waar wij met zijn allen niet uitkomen. PUNT.

Als dit soort dingen gebeuren, wordt alles wat je ziet en leest opeens erg actueel. Op dit moment lees ik het boek Het leven van Pi van Yann Martel. De hoofdpersoon beschrijft de dierentuin in India waarin hij is opgegroeid. Hij benadrukt dat het heel bijzonder is dat de geiten en nijlpaarden in die dierentuin harmonieus in hetzelfde verblijf leefden. Ondank al hun verschillen. Zijn biologieleraar legt dit als volgt uit: ‘Als onze politici wat meer op die geiten en nijlpaarden leken, hadden wij het minder moeilijk in ons land.’ Daar ben ik het volledig mee eens. Misschien moeten we met zijn allen wel wat meer op die geiten en nijlpaarden gaan lijken. Alleen door acceptatie kunnen twee culturen vreedzaam naast elkaar leven. En acceptatie bereik je alleen door op een eerlijke en open en manier het debat aan te gaan. Met respect en tact elkaars standpunten aanhoren. Zonder scheldkanonnades of vergeldingsacties.

Wie dan de geit en wie het nijlpaard is, mag iedereen voor zichzelf invullen. Naast alle verschillen zijn er ook veel overeenkomsten tussen deze dieren: ze hebben allebei een kop en poten het zijn allebei dieren. Daarom is het leven in harmonie misschien wel makkelijker dan je denkt. Ik vind het pas erg dat dit niet eens meer in ons opkomt.