O, ja

Duim je met me mee dat het niet glad wordt

en het bij een beetje kou blijft deze winter... wel nog een foto kunnen maken van het laatste beetje kleur.

Plastic macho op roze sportschoenen

Leven met de dag

Ooit was ik een Barbie-meisje. Groot fan van die pop. Ik had een groen wc’tje waar ik Barbie echt opzette met haar onderbroek op haar enkels, immer teleurgesteld dat er geen plasje in de pot belandde. Ik had een keukentje met een gebraden plastic kip aan het spit, een paard met kortgeknipte manen, een Michael Jackson in de vorm van een Barbie en een gehandicapte Ken met één arm. Ken was ooit een stoere sportschoolmacho met een indrukwekkend gespierde torso, een sexy atletiekbroekje en roze sportschoenen, maar broertjelief vond het nodig om zijn rechterarm bruut af te breken. Hij kon de concurrentie niet aan, denk ik.  Ken moest de rest van zijn leven een oorlogsslachtoffer spelen (mijn favoriet), of iemand die het mikpunt was geworden van een Barbie- psychopaat met een bijl. Best zielig voor hem.

Pas heeft nichtje L. die oude, afgeragde poppen ontdekt. Ook zij zet Barbie met haar blote kont op het groene wc’tje. De gehandicapte Ken blijft in de doos liggen, die mag blijkbaar niet meedoen. Als ik zie hoe zorgeloos zij opgaat in haar spel, besef ik dat het goed is dat je niet van tevoren weet wat de toekomst brengt.