Tussen ons

17 Februari '10 - 20:48,

Lieve Maaike,

Het is hoog tijd dat je iets van mij hoort. Ik wil je namelijk iets duidelijk maken: je hoeft je niet te schamen, omdat je op dit moment nog steeds niet kunt werken. Je leven delen met mij is, zoals jij heel goed weet, meer dan een fulltime baan. Een behoorlijk complexe klus om te klaren.

Ik weet dat je het vreselijk vindt, maar die tientallen epileptische plaagstootjes per dag zijn nodig om je te laten weten dat ik - je liefhebbende Mister Tumor - er nog steeds ben voor je. Zo zorg ik ervoor dat jij mij gewoon niet vergeet. Als dat betekent dat ik me egoïstisch moet opstellen, dan is dat maar zo. Ik kan het gewoon niet laten, elke keer als jij je pijlen op iets of iemand anders richt, komt de jaloerse Mister Tumor in mij naar boven. Een Mister Tumor die niet wil dat jij nieuwe dingen uitprobeert. Een Mister Tumor die niet toestaat dat jij doet alsof er niets aan de hand is en jou de dunne draad van je leven niet laat oppakken. Dat is voor mij dan weer een fulltime baan, want meid wat heb jij soms véél energie…

Als je door de stad fietst met de wind door je haren (het is weer lang hé) dan slaag ik er totaal niet in om je aandacht op te eisen. Dan is jouw ‘joie de vivre’ te sterk voor mij. Op zulke momenten ben ik bang dat ik me gewonnen moet geven. Maar een andere keer lukt het mij toch vrij makkelijk om in te breken in jouw gedachten. Ik hoef dan niet eens een bivakmuts op te zetten, je inbraakalarm werkt niet altijd even effectief. Ik sluip stiekem binnen als je achter je computer je weblog bijwerkt, dan kan ik het gewoon niet hebben dat jij jouw tijd niet aan mij besteedt. Vervolgens blaas ik honderden ballonnen op in je hoofd, zodat jij niet meer helder kunt denken en alle inspiratie en goed geformuleerde zinnen afmarcheren als een leger uit de woestijn. En dan snap ik best dat je boos wordt en je machteloos voelt. Dat je mij de schuld geeft van je gebrek aan productiviteit. Als ik in jouw schoenen zou staan, dan zou ik waarschijnlijk precies hetzelfde reageren. Daarom wil ik dat je één ding goed onthoudt: ik val je niet lastig om jou te pesten. Dat doe ik omdat je de belangrijkste persoon in mijn leven bent en ik bij je wil zijn.

Toch weet ik dat jij ook een eigen leven hebt. Dat je echt wel een keer alleen de tafel kunt dekken of een brood kunt kopen. Als jij maar leert accepteren dat ik nu een essentieel deel van je leven uitmaak. Dan creëren we allebei wat meer rust in ons hoofd. Tot slot, mensen die vinden dat jij té lui bent en niet genoeg je best doet, kom ik persoonlijk een schop onder hun kont geven. Ik ben en blijf een behoorlijk agressief manneke. Ook al doe ik nog zo mijn best om op de achtergrond te blijven. Ze moeten wel van mijn meisje afblijven.

Dikke kus,
Mister Tumor

Je verhaal heeft wel iets weg van het Stockholm Syndroom.
Merkwaardige relaties hebben mijn bijzondere interesse, wat zeg ik ik zit er midden in.
Ik wens jou en Mr. T een zekere balans toe.

CasaSpider () (URL) - 17 Februari '10 - 21:58

Zucht…
wat moet een mens ‘zonder’ kennis van jouw ervaring met Mr. T. hierop zeggen. Het is een harde werkelijkheid, dat ie er is, altijd en altijd maar weer, ook als jij denkt dat ie er niet is, of op de achtergrond is… wat ie dus altijd en niet altijd is (want dan is ie op de voorgrond)... Mijn hemel… ik weet niet wat te zeggen… en vooral moet ik ik uberhaupts iets moeten zeggen? Tjeetje…

Lisa - 17 Februari '10 - 22:23

Wat Lisa zegt, wat moet je hier op zeggen? – het is hartverscheurend, zo’n stukje, en tegelijkertijd is het joie de vivre bewonderenswaardig. Je krijgt me altijd weer stil.

maarten (URL) - 17 Februari '10 - 22:30

Wow… wat een blog. Respect.

Elsewhere () - 17 Februari '10 - 22:44

De ex die nooit helemaal uit je leven verdwijnt… Als je maar weet dat hoewel wij graag je blogjes lezen, we het je meer gunnen van het leven te genieten en lekker met de wind door je lange haren op je fiets te zitten.

Rose (URL) - 17 Februari '10 - 23:07

Ik zie je voor me, op je fiets met haren in de wind, maar ik word ook een beetje stil. Het zal balanceren blijven en daarbij wens ik je veel succes x

tijdtussendoor () (URL) - 18 Februari '10 - 09:47

Ik krijg er een beetje een onheilspellend gevoel van.. hij is en blijft eng, Mr. T.

Mo (URL) - 18 Februari '10 - 14:22

WOW, ik ben ontroerd en aangeslagen na het lezen van dit bericht.
Het is zoals het is, maar jij maakt er iets waardevols van!!
Go for it Girl!!

Géke () (URL) - 18 Februari '10 - 15:59

Hey Maaike, Mister T heeft gelijk, hij laat je niet los, maar jij hebt ook gelijk dat je soms ff van hem weg bent en wilt zijn.
Het is beklemmend om in zo’n relatie te moeten zitten, maar het is bijzonder om het zo te verwoorden. Ik bewonder je om allebei die kanten.

bolingo - 18 Februari '10 - 17:05

Als altijd: indrukwekkende blog.
Lieve groet

Marianne (URL) - 18 Februari '10 - 17:10

Ben er stil van M. Hoe je zo iets heftigs toch zo prachtig kunt verwoorden….

Gypsy (URL) - 18 Februari '10 - 20:39

och maaike, hoe goed kun jij toch deze afschuwelijke dagelijkse werkelijkheid voor jou met veel humor en superorigineel hier neerschrijven…
respect hoor voor de joie de vivre die je ondanks alles nog weet te behouden… en dat dat niet simpel is, weet ik als geen ander ;-)

maar als therapeute moet ik toch even aan Mr T laten weten dat hij echt wel kan geholpen worden met zijn jaloezie en bezitterigheid naar jou toe… stuur hem even langs, wil je!

tricky () (URL) - 20 Februari '10 - 10:35

Nou Mister T. Wij lezers hebben geduld. Ons maakt het niet zo veel uit dat de productiviteit van Maaike wat lager is. Ongetwijfeld vindt ze ook daar in zichzelf een manier voor om mee om te gaan. Dat zou ze overigens prima zonder jou kunnen. Of je leert het haar vanuit de achtergrond.Joie de vivre heeft namelijk veel ruimte nodig.

moi (URL) - 22 Februari '10 - 17:09

Beste Mister T,
U wilt de belangrijkste persoon in Maaikes leven en bij haar zijn? Zorg er dan ook maar voor dat ze zich goed voelt en de dingen kan blijven doen die ze wil doen. Dan houdt ze het nog jaren vol. En voor u een zeer bescheiden rol op de achtergrond; in uw eigen belang!

Elsewhere () - 23 Februari '10 - 07:47

Jij talentvolle schrijvende vrouw. Je laat precies zien hoe je Mr Tumor de baas bent: met een scherpe pen.

esther () (URL) - 23 Februari '10 - 21:18

Mister T,
Het spijt me voor jou je te moeten mededelen dat je totaal hebt gefaald in het opeisen van Maaikes aandacht tijdens het schrijven van dit stuk. Het is een prachtwerk geworden. Jammer voor je.

Lous! - 06 Maart '10 - 00:40

Maaike,
jij schrijfster! Aan intens, immens verdrietige woorden heb je niets maar het raakt me enorm en ik vind het verschrikkelijk voor je.
Zelf net mijn dochter van 5 begraven aan de gevolgen van een hersentumor ( die nooit rustig sliep) weet ik een beetje hoeveel onrust zo’n kreng kan brengen.
Ik vind je een stoer wijf! En ik ga er van uit dat hij braaf op de achtergrond blijft. Voor altijd!

j.b. () (URL) - 07 Maart '10 - 10:01

@j.b. Wat vreselijk, ik wens je ontzettend veel sterkte! Konden we die vreselijke ziekte maar naar een andere planeet bonjouren…

Maaike (URL) - 08 Maart '10 - 16:08

Naam:

Persoonlijke info onthouden?
Ja
Nee

Email:

URL:

Reactie:

Emoticons / Textile

(Register your username / Log in)

Kattebel:		Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.
Verberg email:		Ja, verberg mijn email-adres.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.

Laatste Reacties

Archieven

Stuff