Kinderstemmen
Gelukkig, ze bestaan nog, de boze buurmannenVorige week zag ik een boze mijnheer op tv. Nu zie ik wel vaker boze mensen op tv, bijvoorbeeld de moeder van Jantje Smit, maar dit boze schepsel was wel héél speciaal. Ik moest zelfs de hele week aan hem denken, meer nog dan aan de gestolen konijnenbontjes op het bed. van Jantje Smit. Dus het was vrij ernstig. De boze man wilde ongestoord oud worden in zijn luxueuze woning in het Haagse Statenkwartier, niet de minste buurt. En plotseling kwam er een basisschool achter zijn huis. Zon vreselijk gebouw met een schoolplein. Dat vond de boze mijnheer niet leuk, want de kinderen op het schoolplein maakten veel te veel herrie. Ongestoord nóg ouder worden kon hij wel vergeten en dus zou hij het liefste geluidsschermen plaatsen op het plein, zoals langs de rijksweg. Dat vond de school niet zon goed idee. Daarom heeft de boze mijnheer de school aangeklaagd, maar de rechtszaak verloren. En nu is de boze mijnheer nog bozer. Zo boos dat ik hem beter de woedende mijnheer kan noemen. De woedende mijnheer laat het er niet bij zitten en gaat in hoger beroep.
Door deze mijnheer moest ik denken aan de boze mijnheer die vroeger bij ons in de straat woonde. Die boze mijnheer had een rode Suzuki die hij acht keer in de week moest wassen (op zondag twee keer) en dan mochten wij niet voetballen. Stel je voor dat er een voetbal op de brandschone Suzuki zou komen, dan zou zijn wereld instorten. Door dit voetbalverbod werd de boze mijnheer het mikpunt van pesterijen. We legden met een schepje verse hondendrollen voor zijn deur, zetten 217 keer per dag zijn tuinhekjes wagenwijd open, we stopten stapels oude kranten door zijn brievenbus, het liefst gevolgd door brandende lucifers en schreven met stoepkrijt dingen op de weg als: Marie (de vrouw van de boze mijnheer) heeft net zon dikke kont als een nijlpaard. Dat vonden wij dan erg grappig. En wie het aandurfde om belletje te lellen bij de boze mijnheer was de held van de straat, want misschien zou hij naar buiten komen en met een mitrailleur je kop eraf schieten. Met de boze mijn heer wist je het maar nooit. Had hij ons bruut genegeerd, dan was de lol lang niet zo groot geweest. Ook hij was een volhardend mens, het voetbalverbod bleef van kracht tot ver in het jaar 2.000 en de pesterijen hielden aan.
Ik heb daarom een paar tips voor de boze mijnheer uit Den Haag. Stop met zeuren, zeuren, zeuren. Negeer de kinderen gewoon. Wees blij en dankbaar dat u in zon mooi huis woont. Wees blij en dankbaar dat u oud bent geworden. Wees blij en dankbaar dat u zich geen zorgen hoeft te maken over bijvoorbeeld een tumor in uw hoofd. Wees blij en dankbaar dat u leeft. Wees blij en dankbaar dat Yolanthe uw konijnenbontjes ongemoeid heeft gelaten. Onthoud dat irritaties groeien als het eenmaal irritaties zijn. En als al die kinderstemmen u toch nog te veel worden? Maak dan een wandelingetje naar zee. Het strand is bij u om de hoek. Of kunnen uw trommelvliezen het geluid van de bulderende golven ook niet aan? Tot slot: mochten er bij thuiskomst wat uitwerpselen voor uw voordeur liggen het was niet de poedel van de buren.
elf reacties
Stuur dit even naar hem toe… wellicht krijgt ie berouw. Of klaagt ie je aan vanwege hondenpoep-voor-de-deur-acties!
‘always look on the bright side of life’ ook zo’n liedje wat je kunt starten tijdens het lezen van dit stukje.
sommige mensen blijven hangen in hun koppigheid. gaan niet voorbij het positieve aan iets. jammer voor hen. wat heb je er nu uiteindelijk aan, naast het feit dat hij er een hartaanval van kan krijgen en boos blijft.
Ja, maar weet jij wel hoeveel herrie zo’n hele groep kinderen maakt tijdens het speelkwartier? Schiphol is er niks bij hoor! :)
Ik heb het gezien, zelfs geluidsmetingen werden gedaan, en hij maar met de kop over de schutting..zielepoot.. Voor hem is “Life a piece of shit” om voort te borduren op je actie en Swan’s reactie. Meneer Aart in het kwadraat die kerel 
Tja, inmiddels weet ik dat er gewoon mensen zo zijn. Hoe triest ook, ze vergallen hun eigen levensgeluk. Ik vrees dat de bozige meneer altijd bozig zal blijven…
Sneu dat het glas van boze buurman half leeg is.
Alleen door de leeftijd menen mensen rechten te kunnen ontlenen aan het leven.
Jij weet als géén ander dat je het leven niet kunt dwingen te doen wat jij wil.
En ik vind dat jij het geweldig doet, zo knap dat jouw glas wèl halfvol is!!
Deze mensen gaan er steeds meer vanuit dat alles maakbaar is, en er altijd wel een schuldige aan te wijzen is.
Hey Maaike, wat een mooie schrijfstijl heb jij toch, het is echt lachen om jouw woordkeuze! Over de inhoud: ja, ik ben het met je eens, je laat hem terecht “een poepie ruiken”, mits hij met een pc om kan gaan? Of toch voor zijn voordeur???
Zeuderige zuurpruimen maken het zichzelf zo moeilijk. Ik zou dit stukje uitprinten en door z´n brievenbus gooien