Ontmaskerd
Wil je het masker mee naar huis nemen?, vraagt de assistente van dr. N. Nee bedankt, antwoord ik direct en zeker van mezelf. Ik ben namelijk niet van plan om het onding vol trots aan iedereen te laten zien. Straks moet ik het voor de lol nog even opzetten ook. En dertig keer voor kipfilet spelen was echt voldoende. Buiten dit ben ik niet van plan om carnaval te gaan vieren dit jaar. Misschien was het in dat geval nog van pas gekomen. Dan had ik verkleed kunnen gaan als spiderman, of zijn iets minder lenige en snelle zus. Dit laatste lijkt me overigens meer waarschijnlijk. Geen tweede leven voor het masker dus. In plaats daarvan belandt het met een zachte plof in de vuilnisbak. Bovenop een bananenschil, lege boterhamzakjes en plastic koffiebekers. Bye, bye masker.Hierna volgt het lastige gedeelte. Ik moet het uitmaken met Orion en Rhea. Het is nooit leuk als je iemand moet teleurstellen, maar eerlijkheid duurt het langst. Nietwaar? Ik voelde gewoon geen klik, zeg ik tegen beide bestralingsapparaten. Mijn stem klinkt een tikkeltje nerveus.Het juiste gevoel is er niet bij mij. Daarom denk ik dat het beter is dat wij elkaar niet meer zien. Het is mooi geweest. En breng mij niet op andere gedachten. Na dertig speeddates weet ik het heus wel zeker. Meestal kom ik niet verder dan twee afspraakjes. Dus ik weet waar ik over praat. Noem mij een ervaringsdeskundige. Orion en Rhea knikken begripvol. Verder hoef ik niets uit te leggen. Kom je nog wel een keertje langs?, vragen ze. Dat beloof ik, zeg ik. We nemen afscheid zonder zoenen.
Nog geen uur later zit ik met vriendin L in een grandcafé. We zijn neergeploft op een uitnodigende, roodfluwelen loungebank. Heel wat beter dan het staalharde bed dat Rhea en Orion mij zes weken lang hebben aangeboden. Ik heb op dit moment slechts behoefte aan één ding: appeltaart met slagroom. Heel veel slagroom. Het maakt daarbij niet uit dat mijn oogleden zwaar zijn en dichtvallen van vermoeidheid. Het is tenslotte een beetje een feestdag vandaag. (Een update met nieuws over het verdere verloop behandeling volgt.)
Met speciale dank aan mams, Neelke, Gertjan, Ellen, Helen, Marlous en David voor jullie gezelschap, de afleiding, overheerlijke lunches, appeltaart en korte kroegbezoekjes met bittergarnituur. Natuurlijk met dank aan alle taxichauffeurs voor de voorspoedige ziekenhuisritjes, dorpsroddels en andere sterke verhalen. U hebt mij geïnspireerd. En verder iedereen die aan mij heeft gedacht en mee heeft geleefd: Bedankt!.
zestien reacties
Goh Maaike, dat is dus voorbij voor jou, wat neem je mooi afscheid van zo’n periode en van mensen en apparaten! Dat je zelfs beloofd om nog eens langs te gaan bij Orion of Rhea????????????? Er zijn vast wel leukere bezoekjes zoals appeltaart en slagroom, of…..! of…….!of………..!( kun je zelf best invullen).
Verder hoop ik via dit schrijven te volgen hoe het verder gaat met jou, je inspireert me meer dan ik je kan zeggen. Ik heb grote bewondering voor een vrouw als jij die zo goed uit haar woorden kan komen!
Ik blijf je lezen!
Rust nu maar eens even lekker uit.
BUUTVRIJ! Je bent in ieder geval van dit deel van het verhaal af… en ik hoop dat het allemaal geholpen heeft!!!
Tja, en om het masker nu voor spannende spelletjes te gaan gebruiken is ook weer zoiets. :) Weg ermee. Goeie keuze. En nu uitrusten en dan genieten!
Duidelijk! Nu dus tijd voor warme chocolademelk mét slagroom, apfelstrudel mét slagroom, zalig roomijs met warme chocoladesaus mét slagroom – de lijst is eindeloos! Rust uit en geniet van alles!
Fijn dat het er op Zit! Aan de reactie van je zus te zien zijn het mijn types ook niet dus die komen de familie niet in hoor! Dikke kus van mij.
Sterke, dappere Maaike. Wat moet dat heerlijk zijn voor je. Ik wens je veel sterkte en kracht en ik hoop dat je nu alleen nog maar het ziekenhuis verlaat met goed nieuws berichten!
Fijn dat het voorbij is!
Wat goed van je, dat je dat masker hebt weggegooid. Mooi symbool van een periode die over is en niet meer terug komt.
Zo, daar ben je mooi van af, opgeruimd staat netjes.
Ik hoop zo dat er nu een goede tijd aanbreekt, waarin je echt genieten kunt van alles.
Liefs en een knuf van Braba.
Geen probleem zusje, ik ben ondertussen ook op de hoogte van het leven van een taxichauffeur.
Groot gelijk dat je Rhea en Orion aan de kant hebt gezet. Ik had ze ook nooit goedgekeurd als broer en heer des huizes. Ook al waren ze gastvrij, ik vond ze veels te saai en steriel.
x
Gertjan