Tussen ons

11 November '05 - 19:45,

‘Zeg maar Jan’, zei de begrafenisondernemer. Daar zaten we dan. Zusjelief en ik. Om een eikenhouten tafel. Bijna dezelfde kleur als de kist die naast ons stond. Het was tijd voor de checklist. Een soort “ik ga op reis en neem mee” maar dan anders. Jan schopte met zijn zwarte sportschoenen tegen de tafelpoot. Ik streelde twee koude handen. Ze hadden me zo vaak opgetild. Of minutenlang gekieteld, zodat ik stikte van het lachen.

Het koffiezetapparaat pruttelde. Jan schraapte zijn keel. ‘Zijn er volgauto’s nodig?’, vroeg hij. ‘En een voorganger?’ ‘Gaat iemand nog wat zeggen?’ ‘Of houden jullie het simpel?’ Hij schopte weer met zijn sportschoenen tegen de tafelpoot. We beantwoordden zijn vragen als brave schoolmeisjes. Met zweethanden. De regen zwiepte ongepast hard tegen de ruiten. Het was juli. ‘We zijn klaar’, zei Jan. ‘Morgen bespreken we de muziek wel en het draaiboek.’

We zwaaiden nog even naar de kist. Het was zijn verjaardag. Ook dat nog. Dit jaar geen warme appeltaart met slagroom. Maar tranen.

‘Zag je dat?’, zei ik buiten tegen zusjelief. ‘Sportschoenen onder een begrafenispak. Pappa had dat wel leuk gevonden.’ Ze had het ook gezien. We lachten. Een beetje zenuwachtig dat wel. Maar we lachten. Precies op dat moment brak de zon door.

Is ontroerd

Trouwens, voor Nano kun je nu een hoesje krijgen van meneer Apple. Een hoesje tegen het krassen op z’n schermpje, want dat schijnt dus erg krasgevoelig te zijn. Heb je zo met kleintjes, hè. Die zijn altijd wat teer gebouwd (nog).

coração (URL) - 11 November '05 - 19:59

Mooi beschreven, Maaike. Ik kan me die zenuwen precies voorstellen.

Pike (URL) - 11 November '05 - 20:24

Papa lachtte mee. :-)

karin (URL) - 11 November '05 - 20:28

Jeetje. Sportschoenen. Das wel erg ongepast. Wel lekker rebels.

Lief stukje :)

Robin (URL) - 11 November '05 - 20:38

Mooi gezegd.

Anne-Lise (URL) - 11 November '05 - 22:23

En toch, ondanks “de sportschoenen-humor“zit ik met tranen in mijn ogen achter de pc.

Mo (URL) - 11 November '05 - 22:41

Lief! De menselijkheid spat van mijn scherm en is erg mooi!

Moniekie (URL) - 11 November '05 - 23:21

Slik… geraakt!

Vincent () - 11 November '05 - 23:36

Kwam hier viaviavia.
Mijn vader is een maand na de jouwe overleden.
Ook op zijn verjaardag. Vlak voor dat ie een groot feest zou geven. (Dat had ie nog nooit gedaan)
Ik heb een beetje door je stukjes zitten scannen en herken wel het een en ander, ook bovenstaand stukje.
‘Onze’ uitvaartondernemer maakte nog een grap over het meubelpootje dat uit de kachel stak, ‘of onze vader zijn meubels aan het verstoken was’.
Evengoed nog sterkte enzo.

fff (URL) - 12 November '05 - 02:42

Jeetje, wat herkenbaar. Wij hebben ook zo gelachen om rare en dierbare dingen in die dagen na het overlijden van mijn vader. Gelachen en gehuild afwisselend eigenlijk. Wat heb je dat prachtig beschreven!

Mieke () (URL) - 12 November '05 - 11:45

Mooi Maaike.

Kaat (URL) - 12 November '05 - 12:15

I’m touched…

San (URL) - 13 November '05 - 07:35

Erg mooi, ontroerend.

Jochem (URL) - 14 November '05 - 00:03

Dat je dat soort dingen ziet op zo’n moment. Wij hadden dat bij mijn moeder ook.

Petra (URL) - 14 November '05 - 14:02

Wat een mooi stukje! Waarschijnlijk had het zo moeten zijn met die sportschoenen. Toen er een famielid bij mij overleed liep mijn overgrootmoeder naar de kist toe en toen ze er bijna was begaf haar rits het en roetsj daar lag haar rok op de grond. Heel genant maar ik en mijn moeder lagen dubbel van het lachen. Het was alsof mijn oom uit zijn kist een knipoog gaf.

Daantje (URL) - 14 November '05 - 16:32

Naam:

Persoonlijke info onthouden?
Ja
Nee

Email:

URL:

Reactie:

Emoticons / Textile

(Register your username / Log in)

Kattebel:		Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.
Verberg email:		Ja, verberg mijn email-adres.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.

Laatste Reacties

Archieven

Stuff