Bruidsjurk
Vriendin T. wil geen bijzondere jurk voor haar huwelijk. Maar nu de dag van haar leven steeds dichterbij komt, bedenkt ze zich. Er moet toch een jurk komen. Geen bruidsjapon, maar wel iets moois. Dus ga ik met haar mee naar een bruidswinkel die beide heeft. Avondjurken en bruidsjaponnen. 'Ben jij al getrouwd?', vraagt de verkoopster. Ze kijkt me met een kritische blik aan. 'Nee', zeg ik. 'Dat moet je wel doen hoor. Het is zo bijzonder', zegt de verkoopster. Ik zeg niets. Het is niet zo verstandig om in een winkel vol met aanstaande bruiden te zeggen, dat je er niets mee hebt. Voor vriendin T. vind ik het heel leuk. Ik ben blij voor haar dat zij zo gelukkig is. Maar zelf sta ik nog steeds in een bruidswinkel zonder het ik-moet-ook-trouwen-gevoel en dat schijnt vreemd te zijn op mijn leeftijd. Misschien komt het doordat de liefde van mijn leven nog steeds verstoppertje speelt. Binnenkort ga ik nog een keer jurken passen met mijn zusje. Oefenen kan natuurlijk geen kwaad.'Kreeg je dan helemaal niet de kriebels? Ook niet een beetje?', vraagt mijn moeder een paar uur later hoopvol. 'Nee, helemaal niet', zeg ik. 'Dat is mooi. Want een bruidsjurk kun je kopen, maar een man niet.' En bedankt mam.
veertien reacties
Toen ik laatst met vriendin mee ging, wilde ik wel heel graag zo’n jurk aan en me heel mooi voelen, maar ik had er absoluut geen man bij bedacht. Niks voor mij denk ik, zo’n huwelijk. Mocht ik ooit trouwen dan wordt het ergens op een Aziatisch eiland ofzo. Sorry, familie.
De enige reden die ik tot nu toe zie is inderdaad het dragen van een jurk. Ik geloof in liefde, maar in de eeuwige niet. Er is in mijn ogen niet een ware, er zijn er meerdere.
“Moet je wel doen”… In welke wereld leeft die vrouw, denkt ze dat iedereen automatisch een vriend/vriendin heeft??
Ja, echt bizar voor woorden, eerst vragen of je gaat trouwen, maar niet vragen of je dan ook iemand hebt om mee te trouwen. Je trouwt toch niet mét je jurk?
Sja…vorig jaar zei een collega dat ze ging trouwen. Maar, geen poespas hoor! En ja, toch een ‘ouderwetse’ bruidsjurk gekocht, op het allerlaatse moment. Dat schijnt vaker zo te gaan. Ik heb ook niet zo veel met trouwen. Het enige wat ik dan perse zou willen, mocht er oooooit een keer getrouwd worden, dat ik in een dikke vette oude Cadillac mag zitten! 
Tsjonge, als ik ooit ga trouwen, hou ik gewoon mijn spijkerbroek aan hoor!!! Ik vind het eigenlijk gewoon zonde van het geld, zoveel uitgeven voor een trouwjurk. De jurk van mijn schoonzusje was ook erg duur (ongeveer drie maandsalarissen van mij): daar zie ik het nut niet echt van in.
Ik wil ooit in zo’n jurk en dan ook de hele poespas. Maar dan moet ik wel een man vinden die perfect bij mijn jurk past.
Je hebt een slimme moeder! En passen lijkt me ook geweldig. Of ik er ooit ‘in het echt’ nog een ga dragen zien we nog wel. Ik wil in ieder geval ook niet zo’n echte witte. Wel iets aparts dan.
Prima mam!