Tranendal
Wat wil je drinken?, vraagt A. Een cafeïnevrije Senseo met melk, zeg ik. Dat is veel te ingewikkeld hoor. Ik ben Starbucks niet, lacht A. Bij Starbucks is alles mogelijk op koffiegebied. Oprah bestelde er laatst een cafeïnevrije cappuccino met magere melk. Hoezo veeleisend. En ze kwam niet eens voor de koffie, maar voor de Starbucks-mevrouw. Die wilde ze in het zonnetje zetten. De Starbucks-mevrouw voedt in haar uppie zeven kinderen op. Daarom heeft ze het niet breed. Met kerst kan ze maar voor de helft van de kids een cadeautje kopen. Ze wonen met zijn allen in een heel klein flatje. Zonder privacy. En dat vond Oprah zielig. Dus nam ze de hele familie mee in haar geblindeerde verrassingsbus. Ze stopten bij een speelgoedwinkel. Jullie mogen maar liefst een half uur gratis winkelen, riep Oprah naar de kinderen. En dat hoefde ze natuurlijk geen tweede keer te zeggen. Maar het was wel zielig voor de Starbucks-mevrouw. Want zij mocht niet meedoen. Later in de studio maakte Oprah dit goed. Schat je krijgt een huis van me, zei Oprah. Met meubels en een binnenhuisarchitect. Het publiek klapte en joelde luid. De Starbucks-mevrouw huilde, Oprah huilde en ik huilde. Vroeger kon ik mijn tranen gemakkelijk binnenhouden tijdens tv-programma's. Maar tegenwoordig ben ik veel sneller sentimenteel. Misschien moet ik overstappen op koffie met cafeïne. Om van mijn hoge watjesgehalte af te komen. Alleen een potje janken is soms zo heerlijk!negen reacties
Veel cafeïne helpt niet – ik consumeer dat in sloten. Maar janken, poeh! Het zal de leeftijd wel zijn!
Laat maar lekker gaan. Hoe ouder ik wordt hoe gevoeliger. Het harde schild wordt toch wat weker. Is dat erg? Ik denk het niet.
Ik jank nu opeens ook veel meer en sneller dan een paar jaar terug.Normaal gebeurde het met vriendinnen die kids hadden maar ik heb er geen. Vraag me af waar het vandaan komt?
Ik hoor dat ook wel eens, dat je als je kids hebt sneller huilt. Maar ik ben ook zo’n huilebalk hoor, krijg bij zoiets ook gelijk ‘last’.
Ik heb al twee avonden achter elkaar huilend voor de tv gezeten, dus ik begrijp waar je het over hebt.
En ja hier nog zo’n sentimentele, die aflevering heb ik ook gezien. Die kinderen hadden zoveel speelgoed dat het een eens in het oude huis paste. Eerlijk toegeven ik moest ook wel een traantje wegpinken. En gelijk heb je een potje janken is inderdaad wel eens heerlijk. Gebeurd alleen steeds meer!