Maaike’s Life List (1)

Een huisje met een bloementuin

Dankzij Mister Tumor en de slechte prognose blijft het lastig om na te denken over de toekomst. Toch dwalen mijn gedachten steeds vaker af naar wat nog ik heel graag zou willen in mijn leven. Afgezien van volledig gezond zijn en oud en grijs worden hé, want dat spreekt natuurlijk voor zich. En dat grijs worden hoeft van mij ook pas na mijn zestigste… Vroeger (dus voor ik ziek werd) wilde ik het liefste in de grote stad wonen, maar dat is niet langer meer zo. Heel dik op nummer één staat nu een huisje met een bloementuin, omdat de muren van mijn appartement vooral in de wintermaanden ontzettend op me af komen. Hoewel ik alleen nog maar een huis kan kopen als ik de loterij zou winnen en hier het aanbod qua huurwoningen rampzalig is, blijf ik erover dromen en zie ik mezelf soms al zitten in mijn eigen tuintje omringd door bloeiende jasmijnstruiken. Niet meer dromen is automatisch iets onbereikbaar maken.

vier reacties

Hoewel een droef stukje, vind ik het fijn dat je dromen zo dichtbij de dromen van mijzelf zijn. Tot ik bedenk dat iemand die tuin moet onderhouden…

kouw, (URL) - 30-05-’11 13:48

@ Kouw het is niet droef bedoeld hoor, juist hoopvol, nou ja een beetje hoopval dan.

Maaike, (URL) - 30-05-’11 14:16

Zo lang je droomt is er hoop, zo lang je hoopt zijn er dromen.. niemand weet of dromen uitkomen, maar ze hebben is misschien nog wel mooier dan het vervullen ervan.

esther, (URL) - 31-05-’11 14:23

ik denk dat dromen de mens in leven houdt. wat moet je toch zonder dromen? en hoop? …

karin r., (URL) - 31-05-’11 15:17