Bloggen sinds 2004
Let op mijn woorden
Voor mijn werk schreef ik van alles: van brochures over temper-evidente deksels tot de tekst op een zakje zoute dropharingen. Zelden kon ik mijn eigen gedachtes kenbaar maken. Ik begon een blog. Over alles wat mij bezighield en alle mooie dingen die nog op mijn pad zouden komen. Ik zou er gaan schrijven over de dag dat ik de man van mijn leven ontmoette. Ik zou er gaan schrijven over de aankoop van mijn eerste huis. Ik zou er gaan schrijven dat ik eindelijk dé baan had gevonden. Ik zou er gaan schrijven dat ik dólgelukkig was met mijn nieuwe (retro) Fiat 500. Wishfull Thinking.
De auto kwam er niet, Mister Tumor wel en dankzij hem typte ik hier alleen nog maar lelijke woorden: kanker, hersentumor, chemo, bestraling, voorverpakte kipfilet, tuinkabouter, misselijk, katheter, hemianopsie, radiotherapeut, haaruitval, afgekeurd, hoofdpijn, epilepsie , neuroloog, en het meest wanstaltige: ik-ga-dood.
Alles vóór Mister Tumor leek onbelangrijk. Ik vond die schrijfsels niet meer de moeite waard. In een windhoos van verstandsverbijstering blies ik mijn complete 2004-archief weg, maar halverwege het wegblazen van 2005 kreeg ik spijt. Die ‘gezonde’ jonge vrouw die in de regen op de trein naar haar werk stond te wachten, dromend over de toekomst, dat was ik ook. Zij moest blijven bestaan. Oók online en niet alleen in de warboel van mijn gedachten.
Hoewel ik niet meer op mijn blote voeten door het gras kan rennen en de dauwdruppels vertrappen, kan ik nog wel schrijven en dat doe ik het liefste hier. In het kader van de Blogrevival tot en met 27 mei weer minstens 1x per dag. Let op mijn woorden bloggen wordt weer hot! En reageren ook trouwens (hint).
Blogrevival? Esther legt hier precies uit waarom.
veertien reacties
Al sinds 2004 een trouwe lezer. En ik beloof plechtig ook elke dag weer te reageren ;) Leve de blogrevival!
Het leuke van #blogrevival is dat ik weer eens ergens kom waar ik nog niet geweest was of ooit in een grijs verleden kennis mee had gemaakt.
Ik vind het steeds leuker worden #Blogrevival
Al die jaren ben ik blijven loggen en de laatste jaren was het te stil in de reactiebakjes, misschien is dit toch ….. je weet maar nooit immers.
Dat lees ik ook in je stukje, wat ik trouwens mooi vind. Het is overduidelijk: dromend over de toekomst, dat was ik ook.
Het is een heftig stukje als je voor het eerst op iemand’s blog komt. Maar ik kom zeker morgen weer, want ik ben nieuwsgierig!
Zit je je even lekker in alle blogs van de blogrevival te verdiepen, dan is dit wel even een heftige. En heel mooi geschreven bovendien. Poeh.
JAAAAAAAAA… Blogrevival = goed (sprak zij die dat natuurlijk zelf niet dagelijks doet). Verheug me op je belevenissen / gedachten!
Jaaaaa, Maaik, we gaan de oude tijden laten herleven, maar dan met alles wat we nu weten :D Ik kijk er naar uit van je te lezen!
Ja, ook die vrouw ben jij. Ik heb ook vaak op het punt gestaan dingen weg te gooien, maar ‘t is toch dierbaar.
Fijn dat ik je weer gevonden heb trouwens en die blogrevival… ja het begint te jeuken!
je hebt een mooie leej erbij zie ik!
(ik blogde al dagelijks, dus elke dag bloggen is voor mij normaal, maar even een blogboost vind ik wel een goede zet, dus ben benieuwd allemaal.)