Tante 2.0
Koekeloeren in babywinkels
Mister Tumor heeft er eigenhandig voor gezorgd dat ik geen moeder meer wil/kan worden, maar daarom heb ik niet minder plezier in mijn tanteschap. Dit najaar word ik dus opnieuw tante en om die reden heb ik me weer verdiept in hippe babymode. Een beetje tante verwent haar nieuwe nichtje /neefje natuurlijk ziekelijk. Inmiddels weet ik dat het doodnormaal is om minstens dertig euro te betalen voor een hip Imps & Elfs T-shirtje in maat 62. Dat is veel geld voor iets wat een baby’tje alles bij elkaar, slechts een paar dagen aan heeft; voor je het weet, is hij of zij er weer uitgegroeid. Een geoefende tante schrikt daar (helaas) niet meer van. Het T-shirtje moet en zal er komen, ook al vind ik het best duur.
De teksten op de shirtjes zijn soms al even extravagant als de prijs. Twee jaar geleden stonden op veel babytruitjes de woorden: ‘lief’, ’stoer’, ‘eigenwijs, of ‘a star’ is born’, die direct een onuitwisbaar stempel op een pasgeborene drukten. Nu tref ik echte doordenkertjes aan, zoals een schattig blauw rompertje met daarop de tekst: ‘Too late: sorry I took a wrong turn’. Voor een te laat geboren kindje? Of één die een keizersnee verkoos? Of een baby die eigenlijk uit een andere moeder geboren had moeten worden? Dat laatste kan nog leiden tot dorpsroddels.
In de jaren zeventig had mijn moeder het makkelijker. In mijn fotoalbum zie ik mezelf liggen op een kussen van groen fluweel. Mijn hoofd is groot, dik en vuurrood en ik heb een okergeel boxpakje aan dat daar behoorlijk bij vloekt. Over mijn wangen liep niet voor niets een spoor van tranen. Een paar foto’s later draag ik zo’n zelfde boxpakje, maar dan met oranje en bruine driehoeken op een witte achtergrond. Ook ontdek ik een zelfgehaakte variant van donkerblauw katoen. De babymode was mooi van lelijkheid, nergens een overbodig woord te bekennen. Diepzinnige teksten kwamen pas een decennium later toen ik zelf buttons ging dragen met ‘Ban de Bom’ erop.
Als ik er nog eens goed over nadenk, is er ook maar één geschikte tekst die voor alle pasgeborenen zou moeten gelden: ‘Van harte welkom kleintje!’
hey Maaike, zou “van harte welkom , kleintjes “ zelfs met geel bruin op een witte achtergrond hetzelfde kunnen betekenen? Ondanks die wereld van verschil?!