Tjielp, tjielp
Een ekster vliegt, eet, paart, bouwt nesten en is tevredenDe eksters zijn terug. Tenminste, er zit weer een ekster in het eksternest. En nu vraag ik me af of het dezelfde eksters zijn als een jaar geleden. Of zijn het misschien de kinderen van de eksters die nu klaar zijn om zelf een gezin te stichten en daarvoor de voorkeur geven aan het ouderlijke nest? Ik heb geen idee hoe dat zit met eksters. Hoe lang zon vogel leeft en hoe oud een ekster is als zij haar eerste ei legt? Wat ik wel weet, is dat ik zelf best een ekster zou willen zijn. Dan had ik vleugels en kon ik vliegen en zou ik me nooit zorgen maken over niets en over alles.
Eksters maken zich gewoon geen zorgen over levensvragen. Ze vragen zich ook niet af, of ze misschien een tros druiven en vijf tomaten per dag moeten eten, omdat dat helpt tegen hersentumoren (een advies dat ik laatst kreeg). Eksters hebben geen weet van tumoren. Ze zitten schreeuwend in de boom en af en toe roven ze het nest van een andere vogel leeg. Of een konijnenhol. In hun bescheiden hersenpan cirkelt waarschijnlijk nooit de vraag:
Ik stel mezelf continu die vraag. Ik ga niet naar een natuurarts, peperdure vitaminepreparaten kan ik haast niet betalen, een homeopaat heb ik niet nodig, accupunctuur vind ik te vaag. Dat het tot nu toe zo goed gaat, heb ik aan mezelf te danken. Daar ben ik trots op, maar is het genoeg? Doe ik genoeg? Hoe lang is de kracht van mijn geest nog sterker dan mijn lichaam ?
Een ekster vliegt, eet, paart, bouwt nesten en is tevreden. Althans zo lijkt het, want misschien schuilt in een ekster juist wel een filosoof. Een vogel die op een tak rust en diep nadenkt en ik vlieg dus ik ben fluistert. Een vogel die peinst over de dood en het lot niet instinctief op zich af laat komen, zoals de schijn doet vermoeden. In dat geval ben ik toch liever een olifant. Sterk, robuust en onverwoestbaar.
acht reacties
volgens mij doe je meer dan genoeg! en blijf je best gewoon lekker jezelf! maar je schrijft er wel weer een mooi stukje over! je schrijft echt heel leuk vind ik!
ik wens je veel ‘vrijheid in je hoofd’ zoals de vogels, en figuurlijk het postuur van de onverwoestbare olifant!
Mooi om te lezen bij het krieken van een nieuwe dag. Ik wens je een diep vertrouwen in jezelf. Onverwoestbaar en tegelijk ook kwetsbaar, een herkenbaar gevoel voor veel mensen, denk ik. Ik stuur je zonnewarmte van hieruit!
Hey Maaike, weer zo’n diepzinnig mooi stuk van jou, waarin je jezelf zo sterk laat zien. Sterk in gedachten en vertrouwen. Olifanten laten een beeld van kracht achter, maar denk eens aan vogels die elk jaar kilometers vliegen. Ook dat is kracht!
er bestaat ook in het dierenrijk zoiets als schizofreen… niks mis mee hoor. zelfs de menselijke archetypen zijn opgebouwd uit psychische ziektebeelden (oa psychotisch en schizofreen).
dus ook jij kan gewoon schizofreen zijn, op goede dagen een ekster, waar je lekker fladdert, en op minder goede dagen een olifant, sterk en onverwoestbaar…
Ik weet niet wat je precies doet, maar je komt op mij over als iemand met een oneindig krachtige geest. Ik hoop dat je ons nog heel, heel erg lang deelgenoot maakt van je bespiegelingen.