Kijk mam een zilveren paard!
Zo aan het eind van het jaar is het weer tijd om de balans op te maken. Het afgelopen jaar heb ik minstens vijf keer mijn hoofd gestoten tegen een zilverkleurig paard van plastic. Dat was niet in de Efteling. Het zilveren paard is zo groot als een pony en staat samen met een soortgenoot (ook zilver) bij een lunchroom met de naam: Het Hart van de Betuwe. Dus niet: Het Zilveren Paard van de Betuwe. Het zilveren paard is daarom een erg logische keuze. Het past ook totaal niet bij de oubollige rotan terrasmeubels, maar kinderen vinden het paard erg leuk. Kijk mam een zilveren paard!, is inmiddels een veelgehoorde kreet in onze binnenstad.De uitbater van de lunchroom heeft de paarden net iets te ver naar voren gezet waardoor mensen die haast hebben, en net als ik een visuele beperking, er weinig elegant hun hoofd tegen stoten. Bij voorkeur als het terras helemaal vol zit. Waarom staan die paarden hier?, vroeg een vriendin van mij laatst aan een serveerster. Omdat de stilist dat leuk vindt, antwoordde de serveerster. Daar moest de vriendin het mee doen.
Inmiddels ben ik heel veel wijzer geworden over de zilveren knollen, dankzij het tv-programma: Top Stilist Home Edition van Net Vijf. De deelnemers aan het programma krijgen uitdagende opdrachten. Bijvoorbeeld: Wedstrijdje vaas op een bijzettafel zetten. Wie dat het leukste doet, krijgt een dagprijs. Het eindresultaat moet ten eerste stylish verantwoord zijn en ten tweede conceptueel onderbouwd. En opeens kwam het zilveren paard op tv. Het brein achter het zilveren paard, een stilist met lang haar en een muts op, doet namelijk mee met het programma.
Dat kan niet goed gaan, dacht ik. Straks gebeuren er ongelukken. En het ging ook niet goed. De jury was niet zo gecharmeerd van zijn ideeën: een zwart, barok behangetje met enorme witte koeienvlekken en een muur bekleed met tientallen, fraai op kleur gesorteerde kussentjes. Dit paste perfect binnen het concept thermometer. Je moet er maar opkomen. De stilist, alias het brein achter het zilveren paard, kreeg weinig verrassend zijn ontslag.
Van de week wilde ik een foto maken van de zilveren paarden en opeens waren ze weg. En dus heb ik nu geen enkel bewijs van hun bestaan. Misschien trekken ze inmiddels elders een arrenslee als kunstzinnig alternatief voor een rendier? Of misschien zijn ze gestolen door een stylish verantwoorde studentenvereniging? In elk geval kan ik er in 2009 niet meer mijn hoofd tegen stoten en is een goed begin van het komende jaar een feit. Nu maar hopen dat meer restaurants en winkels rekening gaan houden met hun (licht) gehandicapte medemens. Dan is er voor meer mensen reden tot champagne
negen reacties
Hey Maaike, het jaar 2008 komt er "genadig" van af bij jou! Obstakels, althans zilveren paarden, worden weggehaald alvorens je erom gevraagd hebt. Hoop dat je zo meer obstakels ziet verdwijnen, waardoor jij 2009 fris en fruitig in kunt gaan!!!!
Regelmatig loop ik met een rolstoel door de stad, ontmoedigend hoeveel obstakels je toch nog tegenkomt. Soms is integratie ver te zoeken.
Warme wensen voor het nieuwe jaar!
Misschien hangen ze ter decoratie in de grootste kerstboom van Nederland bij Vianen. Het zal tenslotte niet makkelijk zijn om zulke grote zilveren ballen te vinden? En Zilveren paarden is vast stylisch verantwoord…
Ik heb daar 2 afleveringen van gezien en dat mannetje vond ik het allerirritantst overkomen. Mooi dat die paarden weg zijn! Nu nog overal liftjes inbouwen en drempels weghalen voor de rolstoelers en we zijn al een heel eind.
Misschien kun je stencils op lantarenpalen plakken en de zilveren paarden terugvinden? Om vervolgens aan de kinderboerderij ofzo kado te doen?