Antwoord op liefdesbrief

Lieve Maaike,

Schat, het spijt me dat ik niet eerder heb gereageerd op jouw brief van 20 augustus, maar ik moest diep nadenken over de inhoud van mijn antwoord. Ik wilde mijn zinnen net zo zorgvuldig formuleren als jij en daarin ben ik helaas geen held. Mijn kwaliteiten liggen vooral op het destructieve vlak. Vernietigen wat prachtig is. Ik ben niet voor niets - wat jij noemt - een foute man. Voordat ik tot dit antwoord kwam, heb ik eerst behoorlijk wat volgeschreven pagina’s bruut verscheurd. Pagina’s vol met loze beloften.

Hoe omschreef jij het? Onze gevoelens voor elkaar zijn diep, bruisend, verhit als het vloeibare gesteente onder het aardoppervlak van onze planeet. Daar heb ik niets aan toe te voegen. Geen enkele gedwongen relatie is zo intens, en aan de andere kant zo kwetsbaar, als die van ons. Dat is de ware reden dat ik weiger om je met rust te laten.

Ik schrik niet van jouw haat tegenover mij. Diep in de nacht, als je denkt dat ik slaap, hoor ik jouw gesmoorde snikken. Als ik met mijn vingers over je hoofdkussen strijk, dan voel ik het vocht van jouw tranen. Het doet zeer tot diep in mijn botten dat ik de veroorzaker ben van dit verdriet, maar als ik mijn arm troostend om je heen wil slaan, stomp je hem weg met de kracht van een profbokser. ‘Ik ben niet zielig en ik heb geen medelijden nodig’, mompel je verwijtend. Soms scheld je me uit voor ‘stomme sukkel’.

‘Die griet heeft bindingsangst’, zeg ik regelmatig gefrustreerd tegen mijn vrienden als je weer eens lauw op mijn toenaderingspogingen hebt gereageerd. Mijn commentaar is niet eerlijk, want zelf geef ik ook nooit zekerheid. Ik kan je nog niet laten gaan en evenmin de garantie geven dat wij nog minstens vijftig jaar samen zullen zijn. Maar welke minnaars kunnen dat wel? Je stelt me voor een onmogelijke keuze. Daarom doe ik liever een tegenvoorstel. Kunnen we ons niet beperken tot de dag van vandaag en morgen pas beleven als het daadwerkelijk morgen is? Dan hoeven we ons ook geen zorgen te maken over de gevolgen van de kredietcrisis enzo. Jij hebt je geld toch niet in IJsland op de bank staan?

Sorry, ik dwaal af, maar alles wat hierboven staat is waar. Daar hoef je voor één keer niet aan te twijfelen.

Je hersentumor

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.