Jacob is best een goede kerel
Verhalen verzinnen is voor mij ontspanning. Toen ik in 2006 in een felgekleurde wachtkamer moest wachten op mijn dates met het bestralingsapparaat, rokkenjager Orion voor intimi, fantaseerde ik er op los. Alles was beter dan de aandacht vestigen op mijn eigen ellende. De hoofdrolspelers in mijn verzinsels waren zonder uitzondering collega-bezoekers van de afdeling radiotherapie. Anders gezegd: collega-kankerpatiënten, maar dat klinkt zo dramatisch.Wie was de jonge vrouw met de overvolle filofax, die naast mij stond in de rij voor de afsprakenbalie? Op de bladzijden in haar agenda was amper ruimte voor nieuwe data en omschrijvingen. Ze moest 25 keer bestraald worden. Ik dertig. We hebben geen woord met elkaar gewisseld. Toch voelde ik verwantschap. De band zonder woorden die ontstaat als twee mensen op een plaats zijn, waar ze niet horen te zijn.
De vrouw, ik schatte haar ongeveer veertig jaar oud, had niemand bij zich om haar hand vast te houden. Waarom ga je alleen naar iets dat zo ingrijpend is? Over haar schouder las ik stiekem het gekriebel in haar agenda. Ik zag de naam Jacob in rode hoofdletters met daarachter een tijdstip in een hartje. 20.30 uur.
Ook de rest van de week zag ik Jacob niet. Haar partner zou nu bij haar zijn en over haar wang strelen. In mijn fantasie was Jacob daarom gelukkig getrouwd met een andere vrouw. Het zou te veel opvallen als hij elke dag met zijn minnares naar het ziekenhuis zou gaan. Ik maakte van Jacob een overspelige zakenman in Armani-pak en manchetknopen met een familiewapen. Iemand die niet bereid is om zijn huwelijk op het spel te zetten voor een pleziertje met kanker. Een man die bang is dat zijn minnares sterft, terwijl zijn vrouw en kinderen in de tussentijd naar het tweede huis in Malaga vluchten en hem onterven. Jacob kwam er niet zo best vanaf bij mij.
Van de week had ik een paar dagen hoofdpijn. Angst is een olievlek die drijft op het water van een kristalhelder beekje. De olievlek laat zich niet eenvoudig wegspoelen. Angst ook niet. Er is niet veel voor nodig om mij bang te maken. Een beetje hoofdpijn bijvoorbeeld. Daarom heb ik Jacob weer even voor de dag gehaald. Hoe zou het nu zijn met zijn minnares? Of is hij toch haar broer, neef of beste vriend? Maar de naam van je broer zet je toch niet in je agenda met een rood hartje erbij?
Mijn fantasie draaide weer op volle toeren. Ik vergat de pijn in mijn hoofd. Jacob is best een goede kerel, misschien niet voor zijn zus/ vriendin/ minnares, maar hij weet in ieder geval hoe hij mijn aandacht moet afleiden. Dat is ook wat waard.
veertien reacties
is dat hetzelfde als op het terras of in restaurant verbanden zoeken en fantaseren tussen de mensen aan de tafels om je heen?…
en bedenken waarom ze elkaar op die manier aankijken…
heerlijk is dat
Hey Maaike, "angst is een slechte raadgever" luidt het spreekwoord, jij laat je niet raden, maar doet er iets creatiefs mee! Komt daar misschien een van de volgende spreekwoorden vandaan " je niet uit het veld laten slaan", of "de moed niet laten zakken"?
Toch hoop ik voor jou dat je Jacob over een tijdje vergeet, omdat je hem niet meer nodig hebt gehad. Tot die tijd schrijf ik hem een toupetje toe en niet één, maar meerdere minaressen.
Jacob is een glazenwasser. Ze hebben er zelfs een liedje over geschreven. ‘Jacob’s ladder’. Zou ze verliefd zijn op de glazenwasser?
Ik zie je fantasie als een machtige meeuw die traag cirkelt in een eindeloos blauwe lucht. En wij kijken met open mond naar boven om zoveel schoonheid.
Deze is weer gooooeeeed!
(En wederom is weer bewezen dat jij de literaire ware Jacoba bent voor al je lezers 
)
OT: Ken je deze weblog al: http://www.nathaliekuster.web-log.nl . Zij heeft ook een soort enquete opgezet om te onderzoeken of er overeenkomsten zijn tussen mensen die een hersentumor langer dan gemiddeld overleven.
viavia op je blogje terechtgekomen, al een beetje zitten lezen; leuk geschreven, ook al is je onderwerp niet altijd even leuk (hersentumor)! maar je doet het blijkbaar héél goed, als medisch wondertje… zelf sinds dec 07 ook lid van de K-familie, voorlopig in remissie, maar het doet toch wat met je hé!
greetz en sterkte
tricky
Lost olie niet op in azijn? Jacob is vast een zure kerel ;)