Tekening in condens

Het is acht uur in de ochtend als ik mijn gordijn openschuif. Wie denkt dat arbeidsongeschikten tot een uur of twaalf in bed liggen, heeft het in mijn geval fout. Beneden mij op straat, die normaal gesproken op dit vroege uur niet bijzonder levendig is, gebeurt iets opvallends.

Ik zie een meisje in een lange, glanzende avondjurk. Ze heeft haar blonde haren in losse krullen vastgespeld op haar hoofd met zilverkleurige spelden. Het meisje wil achterop de fiets springen bij haar vriend. Hij heeft een feloranje jas aan met reflecterende strepen. Ik denk dat hij stratenmaker is, een andere mogelijkheid is dat hij ergens langs de snelweg werkt of een spoorlijn aanlegt die het landschap bruut doorkruist. Ik vraag me af waar ze heen gaan, de stratenmaker en zijn assepoester.

Mijn adem belandt ritmisch op de ruit in wolkjes condens. Ik teken een hartje in de damp. Op de nok van het dak van mijn overburen zitten twee duiven. Beide vogels poetsen hun veren op, buigen zich naar voren, gaan rechtop staan en maken kleine dansende bewegingen. Af en toe strijken ze met hun wangen langs elkaar. Na een paar minuten beëindigen ze hun liefdesdans en vliegen vleugel aan vleugel verder.

De jongen en het meisje hebben niets gezien van de romantische scène die zich boven hun hoofd heeft afgespeeld. Ze kijken pas later naar de lucht waar een leigrijze wolk voorbij drijft. Opeens hebben ze veel haast. Het meisje stroopt haar jurk op, zodat haar blote benen zichtbaar worden. Ze is net een slang die zich van zijn oude, versleten huid ontdoet. De jongen gaat op zijn trappers staan en na drie keer proberen, belandt zijn vriendin op de bagagedrager. Ze slaat haar lange, slanke armen stevig om zijn middel. Ik kijk het jonge stel na totdat ze de hoek om zijn gefietst. Dan scheurt de hemel open en kletteren duizenden, vingerdikke regenstralen op straat.

Het hartje dat ik een paar tellen eerder op de ruit heb getekend, is vervaagd. Veiligheid verdwijnt net zo plotseling als een tekening op een beslagen ruit. Doms heb je net als de jongen en het meisje op de fiets maar één ding nodig. Een schuilplaats waar het vertrouwd en warm is.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.