Jardín Botánico
Niet overal in Valencia maak je kans op een gehoorbeschadiging tijdens het Fiesta de San Vicente Ferrer. In de botanische tuin is het stil. Er zijn geen touwtjes met projectielen gespannen tussen de stammen van eeuwenoude palmbomen. Een hele geruststelling. De tuin stamt uit 1902 en is de oudste van Spanje. Je voelt de energie van de historie en de natuur. Overal staan cactussen met daartussen vuurrode, tropische bloemen. Een kleuter sjouwt onhandig een zwerfkat met zich mee. Zijn vader maakt er fotos van. Mijn zoon de dierenbeul, staat straks in het familiealbum. De kat blijft bedeesd. Wij zitten een half uur op een witgeschilderd bankje in de zon en doen niets. Heel ver weg klinken de doffe knallen van de Mascletas.Weer op de benen. Amper een paar honderd meter verderop horen we opeens Bob Dylan. Luid en duidelijk, alsof hij daar zelf staat in de schaduw van een palmboom. Cowboyhoed over zijn ogen, gitaar voor zijn buik en zingt: I've been ten thousand miles in the mouth of a graveyard. And it's a hard, and it's a hard, it's a hard, and it's a hard, And it's a hard rain's a-gonna fall. Maar Bob is er niet. Het is een geluidsopname en dat maakt het moment een beetje kitsch.
Vlakbij de uitgang van de tuin staat een woudreus. Een boom met een metersdikke stam. Een jong meisje en haar vriendje kijken erna. Ze hebben hun pinken in elkaar gehaakt. Ach, de liefde. Heel even raak ik de boom aan om de kracht van de tijd te voelen. Misschien geeft hij iets van zijn jaren terug aan mij. Ik heb het nodig. Leven met onheil in je kop is niet altijd gemakkelijk. Ook al geniet ik intens van Spanje en de zon.
negen reacties
Hey Maaike, wat mooi dat je kracht zoekt in een boom, dat je ondanks alles een diepe en heldere kijk hebt, op alles om je heen. Er zijn in jou gelukkig ook nog voelsprieten die jou ten dienste staan en die je gebruikt. Je deelt het zelfs. Dank je wel, zo was ik er ook even bij.
leven met onheil in je kop lijkt me altijd moeilijk. ik denk dat het soms naar de achtergrond drijft en ineens als een golf weer de kust opzwemt.
Zoals jij Valencia beschrijft is het alsof ik er een beetje bij ben. .. Ik hoop dat je een groot cadeau van de boom krijgt (jaaaaaaaren)
Blijf genieten!