Wonderbaarlijke genezing
Het is natuurlijk niet slim om te wachten met leuke dingen doen tot je de loterij wint. Zeker niet als je, net als ik, leeft in je reservetijd. Daarom besluit ik samen met vriendin M. El torro bij de horens te vatten. Op een druilerige maandagochtend belanden wij in het reisbureau. Einddoel: een paar dagen mooi weer en veel cocktails. We moeten een kwartier wachten voordat we aan de beurt zijn. Ik kijk naar buiten. De straatklinkers glimmen door de motregen. Een vrouw houdt haar felrode paraplu nauwelijks onder controle. De windvlagen volgen elkaar snel op. Nog even en ze verdwijnt als een eigentijdse Mary Poppins de lucht in.Een ouder echtpaar heeft al eerder een reis geboekt, maar is nu ontevreden teruggekeerd naar het reisbureau. De toegewezen kamer is niet naar wens. Mijn man kan niet lopen, zegt de vrouw, een deftig type met parelketting. Hij kan dus helemaal niet douchen in een bad. Hij heeft een inloopdouche nodig. Een inlóópdouche... En waar moet hij zijn scootmobiel laten? Daar is toch geen ruimte voor in zon kleine kamer? We hebben een suite nodig. Een suite... En anders eisen wij een schadevergoeding. De reisorganisatie houdt geen rekening met gehandicapten. Het is ongehoord. Haar man bemoeit zich niet met het gesprek. Hij kijkt alleen schaapachtig naar zijn vrouw. Ook het meisje van het reisbureau blijft rustig. Knap.
Dan zijn wij aan de beurt. Het is zo bekeken. Aan het eind van de maand gaan we een paar dagen naar het Spaanse Valencia. De stad van honderd klokkentorens, sinaasappels en paella. Als we het reisbureau uitlopen, zie ik in de verte het echtpaar weer. De man loopt ferm naast zijn vrouw. Hij leunt wel op een stok, maar hij loopt. En zo ben ik op een trieste doordeweekse ochtend getuige van een wonderbaarlijke genezing. Uit een prullenbak aan de overkant van de straat steekt het restant van een rode paraplu. De wind speelt met de stukgewaaide stof. Even heb ik een beklemmend gevoel. Alsof er gevaar dreigt. Daarna is er weer ruimte voor vrolijkheid.
twaalf reacties
Brr, zulke oude mensen….. bah. Je zou er toch bijna op af gaan en haar ermee confronteren!
Ik wens je in ieder geval een hele!! fijn!! vakantie!! Met veel zon, warmte en plezier!
Viva Espana!!!!
Via krabbel op je hyves pagina was ik nog ff naar flickr gesurfd: prachtige foto’s allemaal zeg. WAUW
Liefs
m
Goh, wat triest dat zulke oude mensjes nog op zo’n manier met andere mensen omgaan. Maar wat heerlijk dat jij van prachtige Spaanse luchten gaat genieten!
Wonderen zijn de wereld nog niet uit in T. zo te lezen. Maaike, geniet lekker van Valencia, helemaal super dat je gaat. Maar pas wel een beetje op met de Spanjaarden, het zijn net Lndis-mannen!
P.S. leuk om weer een mooi stukje van je te lezen.
Hoge bomen vangen veel wind. Maaike, jij hebt inmiddels aangetoond zo’n hoge sterke boom te zijn en ik vind het geweldig hoe je met de storm omgaat. Die oude mensen zijn, volgens mij, in vergelijking met jou (leed) kleine boompjes en veel zwakker dan jou. Je mag volgens mij dan ook met recht trots zijn dat jij niet zo als hun ben!
Geweldige Maaike ik wens je zeer goede paasdagen en zeer veel plezier bij de spanjolen 
Sterkte,
Nico
Goed zeg een reisje naar het zonnige zuiden, fijn dat je een maatje hebt om dat te doen. In Lourdes spreekt men van wonderbaarlijke genezingen, dat gebeurde blijkbaar ook bij jouw reisbureau, zou dat ook in Valencia kunnen?
Zou wel goed zijn, maar genieten van zon, vriendschap en een uitnodigende omgeving is natuurlijk ook al fantastisch.
Goede reis en geniet ervan! Later.