Het doek valt?
Op dit moment ben ik al ruim anderhalf jaar ziek en daarom moet ik langzamerhand een arbeidsongeschiktheidsuitkering aanvragen bij het UWV. Hieraan gaat een uitgebreid medisch vragenuurtje vooraf. Iemand moet beoordelen wat ik nog wel kan en wat juist niet meer gaat. Hoewel mij geen enkele blaam treft, heb ik me nog nooit zon grote verliezer gevoeld. Een ballerina die in een vol theater haar enkel ongelukkig breekt en haar acte de présence vroegtijdig moet staken.De keuringsarts is een aimabele man. Hij zit achter een groot wit bureau dat op zijn computer na helemaal leeg is. Tegenover hem staan twee smalle stoelen. Op één ervan neem ik plaats. Mijn broer is mee als extra geheugencapaciteit. Eerder heb ik het UWV ongeveer dertig paginas medische informatie toegezonden. Bijvoorbeeld een gedetailleerd rapport van mijn neuroloog dat vol staat met schuttingwoorden als: maligniteit, palliatief, infaust en terminaal. Ook staat erin dat mijn koorddansergang wiebelig is. Dat klinkt in ieder geval een stuk gezelliger, maar ook klunzig.
De arts beperkt zich nu tot standaardvragen die hij opleest van zijn monitor: Hoe besteed ik mijn dag? Hoe laat ga ik slapen? Wat zijn mijn hobbys? Heb ik vaste ochtendrituelen? Ga ik voldoende naar buiten? Krijg ik regelmatig bezoek? Kan ik zelf stofzuigen? Lievelingskleur en favoriet vakantieland laat hij nog net buiten beschouwing. Aan de hand van mijn antwoorden formuleert hij een voorlopige diagnose die hij later zal bespreken met een reïntegratiedeskundige. Over de uitkomst krijg ik binnen veertien dagen bericht. Voordat ik vertrek, geef ik aan dat ik weer wil werken - graag zelfs- maar niet goed weet wat er nog mogelijk is. Dit wordt meegenomen bij de definitieve beoordeling.
Ruim twee weken later kleppert de brievenbus. Er liggen een reclamefolder van de postcodeloterij en een brief van het UWV op de grond. De brief heeft een negatieve strekking. Ik ben ongeneeslijk ziek. Geen kans op verbetering. Op de korte termijn ligt een verslechtering van mijn situatie voor de hand. Ik ben daarom volledig afgekeurd. Van mij worden geen reïntegratiewerkzaamheden meer verwacht. Werken op therapeutische basis is toegestaan en af en toe kan ik een freelance-opdracht doen. Punt.
Hier stopt mijn loopbaan. Een carrière in de communicatie kan ik verder vergeten. Een comeback als koorddanser helemaal. Voortaan beperk ik me tot ingewikkelde pirouettes in mijn woonkamer, want alleen zélf weet ik zeker dat ik nog heel veel kan. Punt uit. Of niet, dus.
negentien reacties
Precies. Het doek valt niet, je bent alleen bevrijd van het juk dat UWV en reintegratie heet. Nu kun je zelf gaan bepalen wat je wilt en wat je kunt. En hoe ver je daarin wilt gaan. Laat je niet weerhouden door zo’n diagnose. Zie het als een uitspraak die je vrijwaart van gedwongen sollicitaties en stomme vragen. Wat zou je willen? Wat denk je zelf nog te kunnen? Jij weet het het beste en dan zoeken wij wel mee naar een vorm. Communicatie-miepen unite! Freelancen is vrijheid! Als je van gedachten wilt wisselen, weet je me te vinden!
Ja Maaike, ik ben het met Swan eens. Arts of niet, jij weet zélf wat je kunt. Belangrijke aspecten zijn moeheid en aandachts- en concentratiespanne. Als ik je stukjes zo leest ben je taalvaardig sterk en heeft je ziekte geen enkel effect gehad op je vermogen zinnen krachtig te formuleren. Er zijn mogelijkheden genoeg, zeker in het freelancen of de bijbaantjes die wat minder uur per dag in beslag nemen.
Ga ervoor, bepaal eerst goed je eigen grenzen maar vooral: mogelijkheden!
En toch maakt me dit
ongelofelijk boos.
Mensen die willen werken
krijgen zulke toestanden,
en mensen die liever lui
dan moe zijn,
krijgen genoeg om
lui en moe te blijven.
Ik ben het helemaal met Swan eens, jij bepaalt! Desalniettemin zal het behoorlijk pijn doen om zo’n brief te krijgen- een soort afschrijving van de buitenwacht. Gelukkig geloof jij meer dan ooit in jezelf en je capaciteiten, als ik het zo lees. Super! Het draait om jou en het heden, en je hebt allebei.
Swan verwoordt t precies zoals t is, veel fijner om zelf je richting te bepalen. En dan het UWV links kunnen laten liggen, al die reintegratiegesprekken kosten alleen maar nutteloze energie. go girl!
Lieve Maaike, ook ik sluit me helemaal aan bij Swan. Geen vervelende toestanden met het UWV (ondanks dat zo’n brief heel veel pijn zal doen), maar je bepaalt zelf wat je kan. Volgens mij zijn er voor jou heel veel mogelijkheden op free-lance gebied, dus ga ervoor!
Ook ik voel machteloosheid als jij zomaar weggezet wordt, maar jouw stijl van schrijven, jouw manier van kritisch en gevoelsmatig een stuk van de realiteit weergeven, kan dat jou niet verder helpen?
“Freelanchen” met een heel groot stuk kennis en gevoel over processen waarin begaafde mensen, zoals jij, hun weg moeten zoeken?! Er is nog toekomst volgens mij, hoop dat jij dat ook kan geloven, al werd je zo langs de kant gezet!!!
Zo een brief moet hard aankomen…. Het wordt saai maar ook ik sluit me helemaal bij Swan aan. Wellicht is het een blessing in disguise. Ik wens je veel interessante free lance klussen toe die in jouw tempo kunnen!!
Lieve Maaike,
Misschien is er nog een nieuwe mogelijkheid: http://www.nu.nl/news/1460888/83/Virus_d..
Ik ben zelf freelancer en vind het heerlijk, alles zelf bepalen. Als jij nog de kracht en het verlangen hebt te werken, ga ervoor!
Sterkte en liefs
Niet alleen jijzelf weet dat je nog heel veel kan. Wij weten allemaal dat je fantastisch schrijft. Gaan we nou een boek uitbrengen met je enorme schrijfoutput? 
Je bericht eindig met een positieve vibe. Houd die vast en ik lees hier vele goede en raadzame reacties waar ik weinig aan toe kan voegen. Er ligt een nieuwe toekomst daar en jij staat, en draait een pirouette er middenin.
Ooit werkte ik via het uitzendbureau bij de een uitkeringsinstantie…op de afdeling arbeidsongeschiktheid. Ik heb daar heel wat idiote brieven moeten versturen: zieke mensen kregen brieven dat ze ‘bonsaiboompjekweker’ of ‘worstenstopper’ konden worden, te genant voor woorden. Lieve Maaik, aan het UWV mis je niks. Jij komt zonder die prut-hut waar je zijn wilt en als je een steuntje in de rug zoekt, lees je gewoon alle aanmoediginen in deze comments nog een keer. Go for it!
Veel liefs
Mairanne
Lieve Maaike, dit toont eens te meer aan dat die artsen van het UWV veel te veel kijken naar wat er in de computer staat, in plaats van naar wat de mens wil die voor ze op de stoel zit. En zeker in jouw geval hadden ze moeten zien, dat je ontzettend graag wil en meer dan capabel bent om werk op jouw vakgebied te doen. Maar goed, bekijk het inderdaad van de positieve kant. Doe lekker waar JIJ zin in hebt en laat je niks wijsmaken door die UWV-mannetjes! Succes! Liefs
Vreselijk zo’n brief. Ik krijg er een brok van in mijn keel…. Toch knap van je hoe je van je eigen kracht uitgaat. En inderdaad, alleen jij kunt bepalen wat je nog kunt!!!
Hoi Maaike, hoewel die brief niet leuk is, denk ik ook dat de UWV je hier een dienst mee bewijst, misschien helpen ze je ook nog want een brief waarin ze wel melden dat je MOET werken en KUNT werken is ook niet altijd leuk. want stel, dat jij je minder voelt en je MOET solliciteren? Ik ga niet mee in de kritiek mbt de UWV. Ik denk dat ze je juist met je mee hebben gedacht, en dat die regel over freelancen precies is wat ze je willen vertellen: ‘mevrouw Tussenons, we willen u niet dwingen, we willen u vrijlaten in uw keuze, uzelf bent de beste persoon om te bepalen wat u kunt, zeker in uw situatie…’ Voor de rest ga ik met Swan en alle Swanaanhangers mee. Jij dacht altijd al over voor jezelf beginnen, volgens mij hebben en hadden we het vaak genoeg daarover als communicatiemiepen. Eentje durfde het, en anderen gingen en gaan nog voor de zekerheid. Ga ervoor! En vooral kies je eigen ding en je eigen momenten, zonder het juk van maandelijkse terugkoppelsessies bij een instantie. Sterkte, meid.
Oh, wat heftig, zo’n radicale conclusie waar je zelf helemaal geen invloed op hebt. Ik hoop dat je het een plekje weet te geven. Schrijven kun je in ieder geval als de beste! 
Gewoon je eigen koers varen meid, je hebt meer in je mars dan anderen (kunnen) weten. En als je nog geen huisstijl hebt dan wil ik die wel voor je ontwikkelen,vormgeven. ik heb heel wat starters op weg geholpen. Ik hoor(lees) wel wat je plannen zijn. Laat het me maar weten…..
Geweldige Maaike,
Op het gebied van nu stoppen met werken ben jij nu degene die bepaalt wanneer en hoe. Als ik jou was zou ik eens goed na gaan denken om freelance schrijfster te worden of te onderzoeken of je misschien zin heb om een goed boek te gaan schrijven, want daarvoor heeft je bedrijfsarts je nu wel alle ruimte en rust gegeven. Hij heeft een hoop verplichtingen van je schouders gehaald maar dat geeft ook heel veel vrijheid en mogelijkheden. Ik zelf mankeer nog niets en werk nog meer dan fulltime maar kan je wel zeggen dat ik sinds ik dezelfde ziekte als jou heb heel anders tegen het “moeten” werken ben gaan aankijken. Ik stond na jaren studie en sparen aan de vooravond om een leuk eigen bedrijf te beginnen, waar ik al 20 jaar van droomden, maar sinds ik ziek ben kan me dat gestolen worden en ben ik juist meer van mijn vrijheid gaan genieten.
Maaike, je bent een geweldig mens met geweldige inzichten. Geef het wat tijd en dan komt de juiste raad ongetwijfeld. Ik zelf wil ook zo lang mogelijk blijven werken, voor mij gezin maar vooral om maar niet toe te geven aan dat rebelletje in mijn hoofd, maar moet je wel zeggen dat mijn vrijwilligerswerk voor Stichting STOPhersentumoren.nl mij veel meer voldoening geeft dan ik ooit heb of zal hebben (gehad) in mijn gewone werk/carriere. Jij kan misschien ook zoiets gaan doen of misschien moet je coach worden want als je mijn persoonlijke site http://www.FlamingStar.nl en met name het verhaal “survivor” leest zul je zien dat je mij al erg geinspireerd heb.
Veel kracht, wijsheid en liefs gewenst,
Nico Faaij
Je mag zelf kiezen, lijkt me.