Prinsesje met vlaflip
Morgen mag ik weer naar de neuroloog. Het is nu anderhalf jaar geleden dat ik met spoed werd geopereerd. Niet in het ziekenhuis waar ik morgen naar toe moet, maar in Nijmegen waar knappe (in dit geval deskundige) chirurgen ingewikkelde neurologische ingrepen doen.Het was best comfortabel in het Nijmeegse ziekenhuis. Ik was er vrij slecht aan toe en daarom kreeg ik een eenpersoonskamer inclusief televisie, telefoon en een privé-koelkast naast mijn bed. Dat heeft de gemiddelde miljonair niet eens, een koelkast naast zijn bed, riep ik de hele dag vol trots. Hierbuiten had ik continu een vriendelijke verpleegkundige tot mijn beschikking die mij op elk gewenst moment voorzag van mierzoete vlaflips. Zelfs om elf uur avonds. Champagne was leuker geweest op dat tijdstip, maar dat mocht niet in verband met mijn medicijnen.
Aan dit prille prinsessenleven kwam na een paar weken een abrupt einde. Ik moest naar het ziekenhuis in mijn eigen woonplaats. Mijn plaats werd ingenomen door een ander prinsesje. Met een gepaste revérence nam ik afscheid.
In het nieuwe ziekenhuis deelde ik een schamel zaaltje met drie mannelijke longpatiënten. Eén zieke man is al lastig, maar drie zieke mannen is lastig tot de macht drie. Vooral als ze de gehele dag venijnig discussiëren met verpleegkundigen over het ziekenhuisbeleid en de neveneffecten van hun geïrriteerde longen: hoesten en rochelen. Daarvan ondervond ik s nachts meer hinder dan zij, vond ik. En er waren niet eens vlaflips en privé-koelkasten om mijn aandacht af te leiden.
Niets van dit alles zal ik morgen bespreken met mijn neuroloog. Af en toe heb ik pijnlijke steken in mijn hoofd. Het niveau van mijn klachten is verder redelijk en daarom verwacht ik niet meer dan een algemeen gesprek. Hoewel ik de invoering van de vlaflip best wil promoten voor alle ziekenhuizen. Dan neem ik de privé-koelkast op de koop toe.
vijf reacties
Toch succes, en ik vind het fijn dat je weer regelmatig schrijft! Ik hoop op een mooie lente en zomer voor je.
Hadden ze je als neurologische patiënt wel erg slecht bedacht om je midden tussen “de longen” te leggen. Is ook in mijn optiek wel de meest onaangename van alle ziekenhuisafdelingen.
Zieke rochelende mannen… Erger kan niet. Voor straf zouden zij dan geen vlaflip mogen krijgen, en als troost zou jij dan hun portie mogen hebben :)