Bonne chance
Op de fiets heb ik het concentratievermogen nodig van een neurochirurg. Dankzij mijn gevoelloze linkervoet en hemianopsie is de kans op een valpartij groot. Met moeite kan ik daarom het gesprek volgen van de twee meisjes die voor mij rijden. Beide op een roze omafiets met een schooltas aan het stuur. Ik schat ze niet ouder dan een jaar of veertien.
Meisje éen: 'Een jongen moet natuurlijk groter zijn.'
Meisje twee: 'En ouder.'
Meisje één: 'Antoinette, die is pas kansloos.'
Meisje twee: 'Ja, haar vriend is jonger én kleiner. Ze kan niet eens hakken aan.'
Meisje éen: 'Hij is zelfs kleiner dan mijn broer.Tjonge, wat kansloos.'
Meisje twee: 'Jemig, echt kansloos.'
Goed, zo kanslozen de dames nog even verder. Alles van levensbelang komt langs: de sportsokken van de aardrijkskundeleraar; het kapsel van de jarige koningin, Jantje Smit en de onfrisse adem van klasgenoot Pieter. Ze stappen af van hun fiets als de spoorbomen rinkelen. Een minuut later komt de trein langs en daarna verlies ik ze uit het oog.
Ik ben jaloers. Het woord 'kansloos' heeft voor mij een andere betekenis. Het is meer dan een modewoord. Het staat voor: nooit meer moeder worden; nooit meer een hypotheek krijgen of een carrière uitbouwen en nooit meer rennen voor de trein in de ochtendspits (hoewel dat is een voordeel). Terwijl mijn vrienden exotische landen ontdekken, Bugaboos testen en plasma tvs kopen, zit ik thuis met een hoofd vol kwaadaardige cellen die ik als een idioot in toom moet houden.
Maar van dit alles hebben de meisjes natuurlijk geen weet. Zij gaan thuis aardbeienthee drinken en braaf huiswerk maken op hun tienerkamers, zodat een kansríjke toekomst weer een stap dichterbij komt. Althans, dat hoop ik oprecht voor ze.
twaalf reacties
Hey Maaike!
(zag je reactie net)
Het nadeel van narigheid (welke dan ook — en is nauwelijks meetbaar) dat je ellende ondervindt. Het voordeel van narigheid is dat je groeit. En wijzer wordt. Tenminste, dat zou dan de bedoeling moeten zijn.
“Maar van dit alles hebben de meisjes natuurlijk geen weet.”
Nee, dat is zo. …
Deze meisjes hebben nog geen weet van wat een mens allemaal kan overkomen.. gelukkig maar. Dat er voor jou een aantal ‘nooit meers’ zijn moet meer pijn doen dan iemand kan vermoeden. Ik hoop op heel veel ‘toch wels’ voor jou!
Levensbelang…sportsokken, kapsels, Jan en Pieter.
Levensbelang…jouw levenslust, jouw levenskracht!
Ben weer diep onder de indruk van jouw beschouwingen
Ik zie dat je bezig bent, de draad weer op te pakken. Fijn!
En met bewondering lees ik hoe je, ondanks een hoofd vol kwaadaardige cellen, je gedachten boeiend en goed onder woorden weet te brengen.
Hey Maaike, ben geraakt door jouw wijsheid, jij zat toch eerder ook zo op je fiets en/of zo in gesprek met vriendinnen ( lijkt me) Maar dan opeens verandert alles bij jou, dat lees ik, je wordt met een ( hele harde) klap wijzer en ziet opeens andere dingen die je kansloos en kansrijk gaat noemen.
Poeh, wat knap dat je het zo kunt verwoorden en het aan anderen kunt vertellen, ik neem alweer voor jou mijn petje af!
Erg ontroerd door dit mooie stukje met veel wijsheden. Maaike, fijn om weer wat van je te lezen en ik vind het bewonderenswaardig hoe indrukwekkend je het kan omschrijven. P.s. mooie nieuwe foto’s heb je erbij geplaatst.
Zo zie je maar weer: alles is relatief, zeker de problemen van een tienermeisje tegenover die van een vrouw die het leven en al zijn narigheid van dichtbij heeft gezien.
Maaike, je bent een groot mens. Ik vind het zo knap hoe je dit weet op te schrijven.