Loop van het geweer
In 2004 was ik op vakantie in Nicaragua, maar het kan ook een jaar eerder zijn geweest. Mijn geheugen doet het nog steeds niet zo best. Voor ons hotel in het enigszins criminele bergstadje Matagalpa zat s nachts een nachtwaker met een bierbuik en een grote snor met opkrullende punten. Dat was op zichzelf niet zo eng, maar wel het wapen dat hij tegen zijn bezwete borst had gedrukt. Het was vooral groot, eng en leek in niets op de fluorescerend groene waterpistooltjes van Intertoys die ik vaker had gezien. Maar hij zat daar voor mijn veiligheid en dus was ik niet bang. De volgende ochtend wilde ik douchen en waren alle handdoeken verdwenen uit de hotelkamer. Ik ging daarom op zoek naar reserve-exemplaren in een stoffige gangkast. Daar lag tussen een berg verwassen roze badstof ook het geweer van de nachtwaker. Ik raakte het even voorzichtig aan met mijn duim, maar gooide daarna met een klap de kastdeur dicht, zodat een wolk stof als een veertje door de gang dwarrelde. Dichter bij een moordwapen kwam ik nooit meer.Totdat het in mijn hoofd opdook. Het is natuurlijk niet zo dat de besnorde nachtwaker zijn speelgoed hardhandig in mijn koppie heeft geramd, maar mijn hooggradige hersentumor heeft ongeveer hetzelfde verwoestende effect. Nu kan ik helaas geen kastdeur dichtsmijten om het gevaar buiten te sluiten, of een corpulente nachtwaker inschakelen. Zelfs niet één mét snor. Kon ik dat maar. Toch lukt het mij aardig om de rust te bewaren. Sinds de positieve scan van augustus is mijn situatie stabiel. Nieuwe klachten blijven, afgezien van een paar kleinigheidjes (afkloppen) uit. Dat is dus best een applausje waard. In februari moet ik weer voor controle naar de specialist. Meer specifiek nieuws volgt dan.
Tot slot graag nog even aandacht voor: www.stophersentumoren.nl
achttien reacties
Hey Maaike, je bent er weer, met een schitterende ervaring! Wat fijn dat het in je bovenkamer rustig is en wat goed dat je vraagt om een applaus, we zouden het vergeten, terwijl we met zovelen uitkijken naar nieuws van jou! Ik klap in mijn handen voor jou en jouw overwinning! Blijf optiimistisch dat is beter dan chemo of bestraling, het werkt nl. veel dieper door! Heerlijk dat ik je weer kan lezen en volgen! In februari zien we wel verder, wij en jij!
Stabiliteit is goed in situaties als deze… Ik ben dan ook blij blij dat het ´gelijk´ is gebleven! Wij wachten met zijn allen weer februari af. En je volgende update :)
Ik heb de bezoekersteller af en toe laten tikken, maar steeds niets nieuws. Nu wel, en goed nieuws ook! Welkom terug en ook van mij applaus!
Klap, klap, klap!!!! Heerlijk dat je weer te lezen bent. In de oudewets prettig leesbare schrijfstijl die we van jou gewend zijn. Mooi!
xxxx
Goh, wat was ik blij weer een nieuw bericht van je te zien! Ik kom regelmatig even langs – zo af en toe moet ik toch even aan je denken sinds ik je site ooit, bij toeval, bezocht. En ik blijf aan je denken. En blijf voor je duimen – dat het stabiel mag blijven en dat klachten verder uitblijven. Maaike, heel veel succes!
het is een tijdje geleden, maar fijn om weer wat van je te lezen. Hopelijk goed nieuws in februari, ik hou je log in de gaten
zal voor je duimen
goed om van je te horen maaike, en mooi verhaal! applaus?! staande ovatie! en ik maar meuten over de liefde.. ;) hang in there girl, ik leef met je mee! x juul
Hey Maaike je bent er weer! Je verhaaltjes zijn boeiend te lezen, je hebt een leuke schrijfstijl. Maaike, hoop dat in februari je opnieuw te horen krijgt dat het stabiel is gebleven. Gun je alle rust!
Wat ik me van Matagalpa herinner is dat vreselijk glipperige regenwoud (ik had de zg. romantic trail gekozen, ja ja), de huizen waar de ramen tralies hebben, dezelfde bewaker die met me meeliep toen ik ‘s avonds naar het tankstation liep om chocola te halen. Maar bovenal herinner ik me de lunch. Nadat we besteld hadden, vloog de kok met een wit plastic tasje de deur uit om inkopen te doen. Ondertussen vertelde de eigenaar (gezette man) volop over de geschiedenis, de verloren familieleden en over het feit dat er in het geheim nazi’s wonen.
geeft staande ovatie af
Dat is zeker een aplausje waard.
Dapper.
Dat vind ik.
Dapper.