Herfst op mijn kussen (2)
Het is dinsdagdochtend elf uur en buiten is het herfst. Regen zwiept tegen de ruiten en het stormt. De radio staat aan. Diana Ross zingt Cant you feel a brand new day. Een nieuwslezer waarschuwt voor zware windstoten. Met een maximum van honderd kilometer per uur aan de kust, vertelt hij serieus."Het is weer om binnen te blijven."Ik kijk door het raam en zie dat de nieuwslezer gelijk heeft. Het is rotweer. Twee fietsers bewegen zich moeizaam voort in de storm. Bomen en struiken dansen in de harde wind. De takken zijn kaal, maar ik nog niet. Ik heb nog steeds haar op mijn hoofd. De schade blijft tot nu toe beperkt tot een aantal (bijna) kale plekken. Helaas nemen die nog wel dagelijks in omvang toe. Gemiddeld stopt de haaruitval ongeveer tien dagen na de laatste bestraling. Dan heb ik nog een halve week te gaan. Volgens mijn moeder heb ik nu net zon volle bos haar als Frits Barend. Ik lijk dus op een kalende tv-persoonlijkheid op leeftijd. Daar moet ik het voorlopig mee doen.
Ook vandaag werp ik na het douchen een blik op mijn kussensloop. Het is inmiddels een vast onderdeel geworden van mijn ochtendrituelen. De krant lezen; een kop koffie drinken en mijn kussen inspecteren. Alsof ik een kleuter ben met hoofdluis. Ik tel ongeveer tien haren. Het kan er mee door. Misschien komt de winter wel niet dit jaar en blijft het gewoon herfst. Dat zou natuurlijk heel mooi zijn. Het kan mij in ieder geval niets schelen wanneer de elfstedentocht weer niet doorgaat. Ik kan toch niet schaatsen met mijn stijve voet. En ik heb hoe dan ook een hekel aan kou. Nee, geef mij de herfst maar. Of beter nog: het voorjaar. Geen haar op mijn hoofd die daar anders over denkt.
negen reacties
Ach, nadat de blaadjes zijn afgevallen, zie je de knoppen al weer zitten. De blaadjes komen altijd weer terug Maaike!
Hoi Maaike,
geen haar op je hoofd…………………nou gisteren was ik bij een vriendin die ook geen haar…………………….! met dezelfde “kussensloopervaringen” als jij beschrijft, (maar dat was al drie maanden geleden bij haar!) wat liet ze me nu zien……………..nieuwe donshaartjes die weer terug kwamen vanonder haar mooie zwarte mutsje. Het wordt weer voorjaar voor haar, natuurlijk ook voor jou, nog even volhouden dapper ding!
Jaaaaaaaa: direct voorjaar (en zomer)! Helemaal mee eens.
En tot die tijd: veel chocolademelk met nog meer slagroom. En chocoladeletters natuurlijk. Lekker/
Take care, Maaik!
Liefs
Zie het maar als effect-winst, dat verlies van haar.
En ze komen ook allemaal weer terug, die haren.
eerst donshaar, daarna weer een volle bos! En vaak heel ander haar (althans bij de mensen die ik ken die bestraald zijn). Ik hoop dat je gauw weer een volle bos hebt!
Ik duim voor je, Maaike.
Hup, zo vanuit de herfst het voorjaar in!