Goed gemutst
Op de plaatsen waar ik de meeste straling ontvang, zal mijn haar uitvallen. In mijn geval is dat precies bovenop mijn hoofd. Ofwel, alles tussen mijn linker- en rechteroor. Precies waar het operatielitteken zich bevindt. Niet echt de meest charmante plaats. De kans is daarom groot dat alles eraf moet met de tondeuse. Halfkaal of kaal, het is beide even lelijk.Wanneer valt mijn haar nu precies uit?, vraag ik voor de duidelijkheid aan dr. N. Meestal pas twee of drie weken na de eerste behandeling, antwoordt ze. Dit verschilt een beetje van patiënt tot patiënt. Het hangt af van de tolerantie van je haarzakjes. Maar daarna gaat het meestal wel heel snel. Het is weer eens wat anders: tolerante haarzakjes. Gelukkig is er geen Rita Verdonk die het voor het zeggen heeft over mijn hoofd. Dan was ik nu al helemaal kaal geweest. En een generaal pardon zit er dan helemaal niet in. Met mijn duim en wijsvinger pak ik een pluk haar beet en geef er een stevige ruk aan. Ik heb bijna twee weken bestraling achter de rug. Het zit nog muurvast. Mooi.
Heb je trouwens al een pruik aangeschaft?, vraagt dr. N. Of kies je toch voor een andere oplossing? Dat laatste, zeg ik Ik wil gewoon geen trofee van ellende op mijn hoofd. Een pruik kan ik niet los zien van hele zieke mensen, schaamtegevoelens, oprechte tranen en overleden dierbaren. Daarom wil ik niet zon ding op mijn hoofd. In plaats daarvan kies ik liever voor hoeden, petten en sjaals. Dat is zelfs hip deze winter. Dr. N. knikt begripvol. Ze is het met eens . Veel frisser dan een pruik, benadrukt ze. Goede keuze.
Of ik nu wil of niet: ik blijf voorlopig goed gemutst. Zelfs met een vernietigende tijdbom in mijn hoofd en kale kop. En anders heb ik nog een eeuwenoud kinderversje om me aan vast te houden:
Ben je boos
Pluk een roos
Zet hem op je hoed
Dan is het morgen weer goed.
Hier heb ik even niets meer aan toe te voegen.
21 reacties
Zal ik dan vast de flauwe opmerking “heeee, een muts met een muts” maken? Heb je die ook vast achter de rug :)
Zag vandaag een echt volkomen kale vrouw bij een oversteekplaats staan.
Vroeg me direct af of het een keuze was.
Hallo, via een andere log ben ik op jouw log terecht gekomen.. eigenlijk heb ik alleen je laatste log gelezen en ik begrijp daaruit dat je behoorlijk ziek bent. Excuses als ik het verkeerd uitdruk.. Ik begrijp wat je bedoelt met wat je schrijft over een pruik. Toch is het jammer dat je dat zo ziet. “Een pruik kan ik niet los zien van hele zieke mensen, schaamtegevoelens, oprechte tranen en overleden dierbaren. Daarom wil ik niet zon ding op mijn hoofd.” Ik ben een vrouw van bijna 42, die al 30 jaar een pruik draagt. Waarom? Omdat ik haaruitval heb.. Hoe ik daar aan kom?? Geen flauw idee.. Ik ben helemaal gezond..van kop tot teen onderzocht. Op een gegeven moment kom je op het punt dat je alle medische onderzoeken zat bent.. en het gewoon accepteert.
Voor mij staat een pruik los van ziektes. Wel heeft het voor mij te maken met eigenwaarde en schoonheid. Een kale man kan beslist aantrekkelijk zijn, geef ik gelijk toe, maar een kale vrouw is voor mij niet het toppunt van schoonheid. Zonder pruik ben ik niet af.. ben ik niet compleet.. De tranen en de schaamte kan ik mij wel voorstellen.. allebei heb ik ze gehad.. Maar ik ben blij met mijn pruik. Het heeft waarachtig ook zijn voordelen.. heb ik spijt van een kort model? De volgende is weer lang. En hee.. je kan zelfs van te voren kijken of het je wel staat.
Dat je ervoor kiest om geen pruik te dragen is iets wat je zelf moet weten.. ik kan me voorstellen dat het een rotgevoel is.. voor mij voelt het vreemd aan als ik hem niet draag, maar ja.. dat is 30 jaar ervaring..Ik hoop alleen van ganser harte dat je wat hebt aan mijn reactie, misschien dat je het vanaf nu wel los kan zien van alleen maar ellende..
Lieve maaike,
Lees elke keer met gertjan mee…
Denk heeeeeel veel aan je en vind je een supervrouw.
liefs, dikke knuffel, barbara
Hoe ‘vervelend’ het onderwerp ook is, je maakt me wel aan het lachen met je Rita-opmerking 
En een sjaal of muts staat je vast goed!
Ik hoop dat je haarzakjes heel tolerant zijn. En ‘gelukkig’ word je in het goede seizoen kaal, mutsen e.d. zijn inderdaad heel erg hip nu. Maar het blijft toch een naar bijverschijnsel. Sterkte.
Daar ben je dus weer, nog altijd krachten over om te schrijven en ons mee te laten lezen over jouw ervaringen!
Als ik nou even een petje opzet, dan neem ik dat voor je af!
Je schrijft en bent vast net zo mooi, wel of geen kaal hoofd. Ik vindt dat je het heel goed doet allemaal. Je mutsen en sjalen staan je super, als het al geen trend is zet jij m wel!
Mijn mams koos afwisselend voor pruik of sjaaltje !
Humor is jouw mooiste wapen Maaike … moge het jou veel energie en strijdlust geven !
Hug van Macfan uit Gent
Hoi Maaike,
Wat bewonder ik je! Ondanks alle negatieve dingen nog zo in het leven staan en leuke,mooie en ontroerende stukjes schrijven.
Ik heb een foto voor je geupload op Flickr, ik hoop dat je hem leuk vind.
En sterkte meid, ik denk aan je!!
Hoi Maaike,
Daarnet je weblog bekeken. Fantastisch om te lezen hoe je schrijft over wat je nu allemaal meemaakt. Je moet sterk in je schoenen staan om met zo’n beschouwende blik te kunnen observeren. Heel veel succes en kracht toegewenst in de komende tijden.
Groetjes van je verre familielid uit Amsterdam, Oene
Maaike weet je waar die van letters van MUTS voor staan??????
Meest uitzonderlijk talentvol soort.
Dus draag die muts maar heel trots…..
knuf van braba
Maaike, ik vind dat je prachtig schrijft. Ik hoop dat je goed gemutst blijft. En zo niet, hoop ik dat je veel steun krijgt vanuit je omgeving! Sterkte.
Groetjes, Aefke