Get shorty
Met lood in mijn laarzen stap ik de kapsalon binnen. Het is niet mijn eigen kapper, maar ik wil even anoniem blijven. Even geen vragen. Niet opnieuw mijn verhaal vertellen.Een kapster met kort zwart haar en rode highlights stelt zich voor als Chantal. Ik leg haar uit dat ik onlangs ben geopereerd aan mijn hoofd: Mijn kapsel is daardoor een grote puinhoop. De chirurg heeft veel haar weggeschoren en precies bovenop mijn kop een soort landingsbaan gemaakt. Daarnaast heb ik ernstig last van haaruitval door mijn medicijnen. Alleen als ik mijn haren opsteek, kan ik de kale plekken verbergen. Straks valt alles uit en dan kan ook dat niet meer. Dus moet alles er vandaag nog af. Wil je echt kort haar?, vraagt Chantal voor de zekerheid. Echt kort, bevestig ik. "Dan kun je het beste een kapsel met plukjes nemen. Zo valt ook je litteken minder op.In je nek laat ik het nog even wat langer. Ik luister naar de expert en volg haar advies. Een plukjeskapsel. Wat het ook mag zijn.
Chantal knipt, knipt en knipt. Ik kijk naar mijn voeten die rusten op grijze plavuizen. Op mijn laars valt een lok lang bruin haar. Mijn haar. Ook de vloer ligt inmiddels onder. Dan hoor ik het ritmische geluid van de schaar niet meer. Ik ben klaar, zegt Chantal.Staat je superleuk zon kort koppie. Ik kijk in de spiegel. Een volslagen vreemde kijkt me aan: .mijn blauwe ogen, hamsterwangen en stekels. Een aparte combinatie. Wat voel ik me prachtig en beeldschoon. Niet dus. Toch bedank ik Chantal. Ze heeft haar best gedaan. Voor mij is de stap naar helemaal kaal opeens veel kleiner en dat was ook de opzet. Ik moet er niet aan denken om straks overal lange plukken haar te terug vinden: in mijn borstel en bed en op mijn kleding en kussensloop. Die ellende ben ik nu een stap voor. Het is maar haar zeggen ze dan.. Maar het hoort wel op je hoofd thuis en nergens anders.
twintig reacties
wat gypsy zegt, ook al ken ik haar/hem niet, zal waar zijn. Jouw eigen uitstraling verandert vast niet, maar je zult wel geschrokken zijn van een zo ander gezicht dat het jouwe .Ja een deel van jezelf is ook je haar en de manier waarop je het draagt.STERKTE
Ik ben echt trot op je! En jij bent jij, met lang of kort haar. Dat maakt niet uit. Dertig bestralingen had ik echter niet verwacht. Best veel! Als ze maar effect hebben. Daar gaat het om. En je chemopillen? Daar al wat over gehoord?
@Claudia: chemotherapie en radiotherapie worden nooit tegelijkertijd toegepast. Daar kan het lichaam echt niet tegen.
Helemaal waar: het hoort op je hoofd, maar het zijn geen stekels, gek! 
Je hebt een leuk kapsel dat – helemaal Maaike – onder je leuke hippe muts uitsteekt. En die ogen zijn nog steeds prachtig blauw en die glimlach nog even mooi! Dat mag je niet vergeten hoor!
Heftig weer, wel goed dat je toch de stap neemt. Ik kan me voorstellen dat je dat moment van grote plukken haar in de borstel wilt voor zijn. Ik heb bewondering voor hoe je het allemaal doet. En misschien is het makkelijk praten vanaf mijn stoel maar… ik meen het oprecht. Je bent een dapper mens!
Ik lees nu een tijdje met je mee en vind je schrijfstijl geweldig. Je schrijft net als die stand-in voor Grey’s anatomy: duidelijk, helder en je draait nergens om heen. Sterkte de komende tijd!
Jij gaat de confrontatie met jezelf wel aan zo. Respect! Enne….jouw prachtuitstraling blijft vast, al was het met bouwvakkerskop en plukjekapsel!