Waarde van geluksmomenten
Ik vind je bewonderenswaardig zei de ergotherapeut tegen mij in het ziekenhuis. Je hebt je zo dapper door je verblijf in het ziekenhuis heengeslagen, dat moet niet gemakkelijk voor je zijn geweest. Ik zie regelmatig mensen die sneller de moed opgeven.Het deed mij goed dat ze dit tegen mij zei. Want gemakkelijk was het zeker niet. Het was eerder ronduit frustrerend en heel verdrietig. Niet alleen was ik zeer plotseling ongeneeslijk ziek, maar in één keer ook hulpbehoevend. De tumor heeft een enorme druk in mijn hoofd veroorzaakt waardoor ik uiteindelijk een lichte hersenbeschadiging heb opgelopen die waarschijnlijk voor een deel ook blijvend is. Vooral de eerste paar weken na mijn ziekenhuisopname kon ik bijna helemaal niets meer. Ik was niet meer in staat om mijn eigen post te lezen. Mezelf douchen of aankleden kon ik niet meer en ik werd daarom elke dag door een verpleegster onder de douche gezet. Daar stond ik dan in mijn nakie met een vreemde in een ziekenhuisdouche, terwijl ik kort daarvoor nog gewoon volledig zelfstandig aan het werk was. Het contrast met mijn gewone leven was in één klap te groot en volkomen onvatbaar. Maar ik wilde de moed niet verliezen en in mezelf blijven geloven.
Veel dingen die je nu niet meer kunt, komen nog terug, vertelden de artsen tegen me en daar vertrouwde ik volledig op. Dat moest wel. Het was mijn enige houvast in deze onzekere dagen. Voor een deel hebben ze zeker gelijk gekregen. Ik heb zelfs weer een heel boek kunnen lezen. Heerlijk in de tuin met de zon op mijn gezicht en het rustgevende geluid van fluitende vogels op de achtergrond. Het mooie nazomerweer is daarom echt een cadeautje van moeder natuur voor mij. Zeker omdat ik een paar weken helemaal geen buitenlucht heb gevoeld. De waarde van zulke geluksmomenten - hoe klein ook - is nu absoluut onschatbaar en ik geniet er meer van dan ooit!
veertien reacties
Probeer jezelf in ieder geval niet voorbij te lopen. In mijn ervaring (deels beperkt, deels uitgebreid) betekent een hersenbeschadiging dat alles meer moeite kost, en daardoor meer energie vergt, zodat moeheid eerder optreedt. Werken aan conditie (doe je misschien al) helpt, maar laat nooit alle versnelde vermoeidheid verdwijnen.
ik ben ook onder de indruk hoe je erover schrijft. Ik hoop wel dat je het goed verwerkt en je niet te flink houdt. heel veel sterkte en houd ons op de hoogte.
En anders ik wel, erg onder de indruk. Je hebt de kracht van het woord aan je zijde. Misschien helpt het je in deze moeilijke tijden. Woorden brengen misschien enige orde in al die chaos. Zo werkt het bij mij tenminste.
Klinkt misschien cliche, maar nu voelt alles denk ik tien keer helderder, scherper, harder of juist zachter, schoner en soms mooier. Of heb ik dat mis?
Ik wil er wel voor openstaan, voor die kleine fijne dingen, maar in de haast der leven vergeet ik het nog wel eens. Geniet van die dingen Maaik, er zijn genoeg mensen die ‘het’ nooit zullen waarnemen.
Ik vind het super knap van je hoe je met de situatie omgaat en weet te genieten van zulke ‘kleine’ dingen. Daar kan menigeen nog wat van leren (including mijzelf)
Volgens mij zat het al in je karakter om van de kleine dingen te kunnen genieten! En hartstikke fijn dat je het blijft doen. Zo versla je de demonen wel lieve Maaik!
Lieve Maaik, lieve buuv,
Kreeg je URL van Regiena…Mooie weblog! Ik sprak je een paar uurtjes voor de vernietigende diagnose…Hoe is dit mogelijk!? Blijf vechten. Ik bel je snel weer. Fijn dat je bij je moeder kunt zijn en niet meer in t ziekenhuis. Heel veel lieve groetjes en tot gauw
Marianne
Dit doet mij veel. Dit schrijven. Hier ziet men weer de waarde van simpele dingen. Ik wens je veel toe en nog veel meer, maar doe rustig aan. Sterkte en veel kracht toegewenst.
Hey Maaike, het doet me goed te lezen dat je weer een heel boek hebt gelezen. dat betekend dat je goed vooruit bent gegaan.
Ik hoorde van Ma dat je Sterre hebt vastgehouden, zal de foto’s snel zien.
Heel veel groetjes uit waalwijk, livestrong.
Michel en Loona
Wat ben ik daar blij om! Ik was al bang dat je nooit meer zou kunnen lezen of schrijven… en dus loggen!