Praatjes vullen geen
De trein was veranderd in een vuilnisbelt. De grond lag vol met verkreukelde kranten. In de prullenbakjes was geen ruimte meer voor afval. Op de banken naast mij had iemand geknoeid met Fristi. Het rook zurig. Ik nam de informatie van mijn workshop nog even door. Met slaap in mijn ogen. Tien uur eerder zat ik in dezelfde trein. Misschien was één van de kranten op de vloer wel van mij. Ik was niet de enige in de coupé. Helaas. Een paar jongens achter mij bekogelden elkaar met zuurtjes en stoere praat. Gelukkig kon ik ze niet zien, alleen maar horen.Ik zal hem er straks eens even lekker inhangen, zei jongen één.
En hij had het niet over zijn kastdeuren.
En die van mij krijgt straks ook een grote beurt, zei jongen twee.
En hij had het niet over het jaarlijkse onderhoud aan zijn auto.
Die van mij wel meer dan één, zei jongen drie.
Ook hij sprak niet over jaarlijks onderhoud aan wat dan ook .
Op basis van hun praatjes kwam ik tot een oordeel. Ik zag een groepje jongens voor me van een jaar of 22. Met puistjes en petjes op. Nog heel groen, maar wel stoer voor elkaar. Spontaan kreeg ik medelijden met hun vriendinnetjes. Er vloog een zuurtje langs mijn hoofd. Wij naderen het eindstation van deze trein. Let op uw persoonlijke bagage, riep de conducteur door zijn intercom. Eindelijk.
Ik wierp een blik achterom en zag geen jongens, maar heren in de vijftig-plus-leeftijd. Met foute kostuums en te smalle stropdassen. Ik keek ze aan met een verbaasde blik. En zij keken terug. Veel plezier vanavond, zei ik. Met een vette knipoog. De heren bloosden en zwegen.
vijftien reacties
Als het even mee… eh, tegenzit, hangt nummer één daadwerkelijk nieuwgelakte kastdeuren in de hangkast in dit weekend, gaat nummer twee met een lentebeurt in de tuin aan de slag, en pakt nummer drie ook nog de auto daarbij aan met de hogedrukspuit om de pekel eraf te halen.
Mannen die zich verpozen met dergelijke gesprekken zijn bijna net zo erg als vrouwen die kwebbeldekwebbeldekwebbel iedere medepassagier een oorverlamming bezorgen met hun gehinnik over hun nieuwe schoenen, het foute nieuwe vriendje van de zus van de broer van de buurvrouw, en de sieraden van vriendin zus en zo (“dat kan dus écht niet”)…
Zei je dat echt?