Ik wil het
Prinses, fluisterde Outback Jack. Deze reis met jou kwam langzaam op gang. Maar gaat nu in sneltreinvaart vooruit. Ik krijg warme gevoelens van je. En ik hoop dat jij hetzelfde voelt voor mij. Jij bent de persoon naar wie ik verlang. Jij hebt me compleet gemaakt. En je weet nu, dat ik graag mijn reis volg met jou... Nathalie.Zo, dit stukje ging niet over mijn Outback Jack. Maar over de Australiër met dezelfde naam die vorig jaar op de televisie was. Bij gebrek aan beter. Ik zag mijn Outback Jack altijd in het bedrijfsrestaurant. Maar daar eet ik niet meer. Ik heb al twee keer een salade gekregen met haren. En ik ben niet zo dol op voedsel met genetisch afval van anderen. Dus ga ik elke dag op eetsafari in het winkelcentrum.
Volgens mij heeft Outback Jack nu ook een lease-auto. Ik zie hem nooit meer in de trein. En dat terwijl ik heel graag mijn reis wil vervolgen met hem. Net als op de televisie. Maar ik lijk niet op die Nathalie hoor. Echt niet. Nathalie is high maintenance en blond. Ze is geboren met lippenstift op. En niets is goed genoeg voor haar. Alleen Outback Jack en designer labels.
Dat ik geen sla met haren eet, wil niet zeggen dat ik high maintenance ben. Ik ben gewoon kritisch. Wat eten en wat mannen betreft. Maar niet altijd. Want mijn Outback Jack lust ik rauw. Bloos.
veertien reacties
Ik ben het helemaal met Kaat eens, je houdt het spannend. Is liften misschien een ideetje? 
Ik zit trouwens niet in een bunker, maar bij mijn ouders in Limburg. (Al zal dat volgens sommigen wel hetzelfde zijn). Maar dat geheel terzijde, trouwens.
Ja, en nu? Je gaat nu toch ‘toevallig’ op de tweede de weg kwijt raken en in alle kamers binnengluren tot je bij de zijn bent en dan zegt: “ik ben nieuw, ik zoek.. weet jij waar…?”
Hè jammer. Je blijft het spannend maken.