Van onderen

‘Kom je nog helpen met de coniferen?’, zei mijn moeder. ‘Tuurlijk’, zei ik. Mijn wens zou uitkomen. Ik wilde al heel lang een keer bomen kappen. En op het moment van de val heel hard ‘Van Onderen’ roepen. Of anders gezegd: ik wilde heel graag ‘Van Onderen’ roepen zonder bomen kappen. Dat zou helemaal ideaal zijn. En mijn wens kwam uit. Mijn aanstaande zwager deed het zware werk. Op de schutting klimmen, de stam doorzagen en losse takken ontwijken. Dat was niet aan mij besteed. Soms is hoogtevrees best handig.

Zusjelief en ik waren de baas over het touw. Ik was baas één en zij baas twee, omdat ik ouder ben. En baas één mocht als eerste roepen. Maar eerst moest de aanstaande zwager een commando geven. En dat duurde behoorlijk lang. Ondertussen heb ik thee gezet en de krant gelezen. ‘Heb eens wat meer geduld´, zei zusjelief. Maar ik luisterde niet. Zij nam alleen haar bruidegom in bescherming. Misschien krijgt hij wel een cirkelzaag van mij als huwelijkscadeau. Dan gaat het de volgende keer wat sneller. Ein–de–lijk riep mijn aanstaande zwager: ‘Nu!’ Waarop wij aan het touw trokken. Baas twee wat harder dan baas één. We hoorden gekraak en ik riep hard ‘Van Onderen’. Dat was alles.

Even later zag ik een woordvoerder van president Bush op tv. Het gaat niet zo goed met hem. Zestig procent van de Amerikanen wil liever een andere president. ‘Dat gaf niet’, zei de woordvoerder. ‘Gebeurt er volgende week een ramp, dan is iedereen weer pro–Bush. Zo gaat dat in de politiek.’ Dus stel ik voor dat alle Amerikanen stevig doorhakken. Dit ‘bos’ moet gekapt zijn, voordat hij weer terrein wint. Van onderen!

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.