De romantische kakkerlak en ik
Ongeveer drie weken geleden:Mag ik mee naar Nederland?, vroeg de kakkerlak uit Marrakech.
No way, zei ik.
Ook ik heb recht op vakantie, zei de kakkerlak.
Je zou je vriendjes gaan missen, zei ik.
Dan neem ik die toch gewoon mee, riep de kakkerlak hard.
Dat is nog een veel slechter idee, riep ik nog harder.
`Dat bepaal ik zelf wel, zei de kakkerlak.
In Nederland houden wij niet van kakkerlakken, benadrukte ik.
Liefde kan groeien, zei de kakkerlak
Ik zal je geen eerlijke kans geven, zei ik.
`En toch wil ik mee, zei de kakkerlak.
Ongeveer twee weken geleden:
Wat doe jij nou hier?, gilde ik hysterisch tegen de kakkerlak.
Doe eens even rustig. Ik ben het maar, zei de kakkerlak.
Ik heb toch gezegd dat je in Marrakech moest blijven.
`En ik heb toch gezegd dat ik met je mee wilde.
Nu gaan we niet bijdehand doen hé, zei ik tegen de kakkerlak.
Ik ben niet bijdehand, maar redelijk, zei de kakkerlak.
Gatver. Ik vermorzel je, riep ik.
Dat durf je toch niet, riep de kakkerlak.
`Echt wel, zei ik
Hallo met de bestrijdingsdienst.
Ja hallo met M.
Ik heb een kakkerlak in huis.
Waar komt het beestje vandaan?
Uit Marrakech. Hij is in mijn tas gekropen.
En waar is hij nu?
Dood. In mijn vuilnisbak met een steen erop.
Waarom ligt er een steen op?
Straks komen zijn vriendjes afscheid nemen en daar heb ik geen zin in.
Die kunnen hier niet overleven hoor.
Weet je het zeker? En de eitjes?
De eitjes ook niet.
O. Dus de steen is een ietsepietsie overbodig.
`Ja, dat klopt.
Nou oké, tot ziens bestrijdingsdienst.
En als je nog een kakkerlak ziet, dan bel je maar.
Help. Dit zinnetje blijft door mijn hoofd spoken. Ik heb toch geen commerciële bestrijdingsdienst gebeld?
Geweldig geschreven (weer)!!
Ik ben jaloers op je!