Een gat in de markt. Zon Outback Jack die je kunt leasen voor een dagje
Zie jij nog een paaltje?Ik zie al een kwartier geen paaltjes meer
En toch denk ik dat we goed lopen.
Weet je het zeker? vraag ik
Soort van. Hier ligt wel heel veel blubber hé?
Ja, en dit is een boswandeling en geen survival of the fittest.
Dan lopen we misschien heel misschien - toch fout.
Ik zie wel een rood paaltje, maar we moeten een gele hebben.
Misschien is de paaltjesmijnheer kleurenblind.
Of wij lopen gewoon verkeerd.
Nee, hij is vast kleurenblind.
Volgens mij moeten we terug.
Oké dan.
De volgende keer nemen we Outback Jack mee.
Deal.
Theoretisch gezien heb je Outback Jack helemaal niet nodig in het Amerongse Bos. Het is heel simpel. In het geval van situatie één dan. Je volgt een vaste route die is aangegeven met gele paaltjes. In totaal is het rondje precies 7,1 kilometer. Wandeltijd ongeveer 100 minuten afhankelijk van leeftijd en tempo. Daarna mag je geheel legaal er is gesport warme chocolademelk drinken en appeltaart eten in het pannenkoekenhuis. In het geval van situatie twee is het een ander verhaal. Je stuurt twee vrouwen het bos in. Bij voorkeur zonder richtingsgevoel. Je wijst ze de weg aan de hand van gele paaltjes. Daarnaast zorg je voor voldoende gespreksstof, zodat de aandacht wordt afgeleid van de route. Het resultaat is dat de 7,1 kilometer wordt verdubbeld naar 14,2. En de wandeltijd van 1,5 naar ongeveer drie uur. Op zich is dit positief voor de paaltjesmijnheer, want die hoeft geen lange route uit te zetten. Maar niet zo gunstig voor twee vrouwen die snel pijn in hun voeten krijgen en geen tijd meer overhouden om appeltaart te eten. In dat geval biedt Outback Jack uitkomst. Een stoere man die op de route let én je opvangt als je over een boomstam struikelt. Of uitglijdt over natte bladeren.
Een gat in de markt. Zon Outback Jack die je kunt leasen voor een dagje.
Ja, maar hij moet wel van appeltaart houden.
En van warme chocolademelk met slagroom.
tien reacties
Appeltaart…mmmm! Warme chocolademelk met slagroom, daar mag je me voor wakker maken! Maar er mist nog iets… oh ja, richtingsgevoel… oeps! Nee, ik ben geen O.J.! 
Volgens mij, als deze vrouwen eerst een grondig om zich heen gekeken hadden (weblog-wise gesproken dan), zijn er “Outback Jack”‘s in overvloed te vinden. Nee, geen appeltaart voor mij (Hoe vaak moet ik dat nou nog schrijven? Misschien maar een stukje aan wijden). Warme chocolademelk, vooral met slagroom, da’s wel lekker.
JA! Vooral dat laatste. Appeltaart, warme chocomelk en slagroom! Op beiden natuurlijk :D Vertel me even wanneer je zo’n outbackjack gevonden hebt he 
Ach, als je dan oeverloos hebt rondgedwaald in dat bos, smaakt zo’n warm drankje daarna des te beter!
Hahaha….prachtig! Geen overbodige luxe voor vrouwen die losgelaten worden in een bos! Maar de lol was er…en dat tijdens een boswandeling!
Outback Jack doet me denken aan Lost. Zeker als je hem beschrijft als een stoere man die op de route let én je opvangt als je over een boomstam struikelt.
Vrouwen… Als die aan het beppen zijn vergeten ze tijd en omgeving! Er is hoop voor alle ‘Outback Jack’s’ zolang er vrouwen zijn…
Van de zomer waren we in Tsjechië en hebben veel gewandeld. Jouw verhaal komt ons erg bekend voor.