Jongen-die-lijkt-op-een-zwerver
Op het Centraal Station in Utrecht moet ik bijna een half uur wachten op mijn stoptrein. Met een verveeld gezicht kijk ik in de etalage van de Bruna naar de nieuwe boektitels. Een jongen die lijkt op een zwerver stopt. Zit er iets voor je bij? vraagt hij. Niet echt, zeg ik. Dan moet je eens wat lezen van die en die. En daarna begint de-jongen-die-lijkt-op-een zwerver met een vragenvuur. Wat is je lievelingsschrijver? Hoe oud ben je? Waar woon je? Wat doe je voor werk? En tot slot de vraag der vragen: Heb je een vriend?. Per ongeluk zeg ik nee. Daar kan ik niets aan doen. Het is veel te warm om helder na te denken. Een paar seconde later dringt mijn vergissing tot me door. Wegwezen! Dus zeg ik tegen de jongen dat mijn trein vertrekt en ik ren naar mijn perron. Vervolgens sta ik vijftien minuten in de felle zon te zweten. Terwijl ik tijdschriften had willen lezen in de kiosk. Waarom ga ik altijd met iedereen het gesprek aan? Waarom krijg je altijd date-verzoeken als je gewoon aardig bent? Waarom ben ik weer op de vlucht gegaan in plaats van hem te negeren? Weer een wijze levensles. Ga niet met een jongen-die-lijkt-op-een-zwerver in discussie over boektitels. Hij kan wel eens een andere bedoeling hebben. Dit verhaal had overigens een hele andere wending gekregen als het de jongen-die-lijkt-op-Orlando-Bloom of de jongen-die-lijkt-op-Jude-Law was geweest. Maar die zijn helaas behoorlijk zeldzaam.25 reacties
Misschien wilde hij wel niets van je, maar was ie bang dat er een jaloerse boom van een vent ineens de hoek om zou komen zetten?
@Ellen: Echt niet! Stel je voor dat de “jongen-die-lijkt-op-Orlando-Bloom” net voorbij komt en het ziet.
Typisch voorbeeld van vooroordelen! Maar het is wel zo dat het uiterlijk je het eerst opvalt en aan de hand daarvan kun je bepaalde conclusies trekken. Ach, je had in ieder geval sjans 
Wie weet hoe aardig hij misschien wel is. Je kan je in het uiterlijk ook erg vergissen, maar is een leuke bijkomstigheid.
Wees maar gewoon gevleid 
Ik had laatst iemand die zei “je hebt zo’n lekkere kont, tenminste niet zo’n mager ding”. Ik wist eigenlijk ook niet of ik daar blij mee moest zijn
grin wie weet was het wel een ‘Orlando-Bloom’ die ff een daggie geen zin had om iedere keer mee uit te worden gevraagd… en de rollen eens om wou draaien :)
Echt jammer, ik had die jongen gevraagd om me te helpen. Ik heb namelijk zoveel last van de immer aanwezige papparazzi. Zelfs niet voor jou, helaas…
Zou die jongen echt niet gewoon behoefte aan een praatje kunnen hebben gehad? Hoe onhandig hij daar ook om vroeg?
Ik vind het een beetje arrogant overkomen, misschien was de jongen wel gewoon een praatje aan het maken (misschien niet al te handig ;))
Arrogant, sebas… Wasdatnou voor larie? Een mens is toch niet verplicht tot een praatje met een willekeurige vreemde.
Die opmerking over de orlando bloompjes van deze wereld vind ik juist getuige n van een gezonde dosis zelfspot. Geloof ik.
haha…. uiterlijk en innerlijk hé? Tja, ‘k ben géén type Orlando Bloom en/of Jude Law, maar ga een goed gesprek (zonder bijbedoelingen) nooit uit de weg hoor!