Rustig aan
Ik hoor niet bij mensen die zich vaak vervelen. Sterker nog: ik verveel me nooit. Op dit moment ben ik druk in de weer met mijn (analoge) spiegelreflexcamera. In september begin ik met een nieuwe cursus fotografie. Ik sport twee keer in de week. Op mijn nachtkastje liggen acht boeken die ik nog wil lezen. Er zijn nog tientallen films die ik wil zien en verschillende musea die vragen om mijn aandacht. Tussen de bedrijven door studeer ik cultuurwetenschappen. Ik zie regelmatig een kroeg van binnen en ga heel graag uit eten. Natuurlijk slokt mijn weblog (ongemerkt) veel tijd op. Mijn huishouden en administratie vergen ook tijd. Bovendien werk ik meer dan veertig uur in de week. Ik wil altijd alles goed doen en houd niet van half werk. Dus vervelen? Nee. Maar soms komt er ook een moment dat je keihard stop moet roepen. Omdat je hoofd simpelweg te vol is. En je even genoeg aan je hoofd hebt. Ook als je niets te doen hebt. Dat moment komt heel dichtbij. Stop Maaike. Je kunt niet honderd dingen tegelijkertijd doen! (Dat laatste meen ik nog niet echt. Ik ben aan het oefenen.)negentien reacties
Ik zit momenteel ook oververmoeid achter m’n pc. Ging even een hapje eten, maar ben niet gebleven voor de koffie en het drankje. Heel herkenbaar dit dus.
Ik plande vroeger altijd een tijdje verplicht muziek luisteren in. Favoriete plaat (toen nog0 en koptelefoon op. Ogen dicht, verstand op nul.
Luieren en actief niks doen kan ook heerlijk zijn. Honderd dingen tegelijkertijd? Tsja…ik ben gestopt met oefenen!
Soms zouden er gewoon meer uren in een dag moeten zijn of meer dagen in de week. Het lijkt wel of je altijd tijd tekort hebt om de leuke dingen te doen.
Stop zeggen is verdraaid moeilijk als je weet dat je nog zoveel (leuke) dingen wil of moet doen. Het is nu mooi weer en ik verplicht mijzelf in de tuin te gaan zitten met een boek en achteraf vind ik het heerlijk. Het is het proberen waard toch!
Ik herken het; als alles lekker gaat, ga je ook gewoon door. Het gaat toch immers goed? en wat is vreselijker als jezelf vervelen? Nou… gewoon een dag vrij nemem om gewoon niets te doen helpt soms echt wel bij mij hoor…
Heel goed… de meeste mensen komen hier pas achter als het (veels) te laat is en met een halve zenuwinzinking of burn-out zitten… Gewoon af en toe ff niets is ook best lekker en dat is helemaal niet vervelen ofzow toch? :)
Als ik bewust een dag of avond vrij plan ga ik me vervelen, heb ik onverwacht een avondje vrij dan kruip ik heerlijk op de bank met een boek of mijn laptop en kan ik het heeeeeeel goed rustig aan doen.
Ik zou willen dat ik wat meer te doen zou hebben; ik verveel me dus wel letterlijk dood. Zo zie je maar; wat voor de een de normaalste zaak van de wereld is, is voor de andere een dooddoener!
Herkenbaar. Ik wil ook altijd meer uren uit mijn dag halen. Maarja… helaas is dat tot nog toe nog niet mogelijk gebleken. Hoewel dat dan natuurlijk weer zo’n uitdaging is die je bij je ‘things-to-do-lijstje’ opzet.
‘Stop’ zeggen kan heel moeilijk zijn.
Net als ‘nee’ zeggen.
Maar soms is het zooooo belangrijk om het even te zeggen…
Dat heb ik met pijn en moeite geleerd. Omdat het niet anders ging. En dat gaat nu errug goed kan ik je meedelen!
Vervelen klinkt zo suf en negatief. Gewoon ff niks doen, of iets doen wat weinig inspanning kost (muziekje luisteren, uit het raam staren, je sok stoppen) is de ultieme vorm van ontspanning. Heel belangrijk tussen al die drukke dingen door!
Dat het je uberhaubt lukt al die honderd dingen in 24 uur te plakken en nog je ding kunt blijven doen ook? chapeau!!
Oefening baart kunst! Moeilijk toch hé kiezen, als er zoveel leuke dingen te doen zijn.