De weg naar 5 mei

Zomaar een tentoonstelling over de oorlog in een galerie. Er hangen foto’s van bekende oorlogsfotografen. Kinderen uit Angola en Afghanistan staren in de lens. Grote ogen die niet meer onschuldig zijn. Jongens en meisjes met bolle buikjes van de honger en gerafelde kleren aan. Op andere foto’s staan kindsoldaten. Met wapens in hun handen die ze bijna niet kunnen dragen. Hun gezichtjes zijn uitdrukkingsloos. Ze raken mij. Naast foto’s van kinderen hangen er ook oorlogsfoto’s van mijn eigen stad. 1945 komt plotseling heel dichtbij. Puin, brokstukken en ruïnes. Van het postkantoor is niets meer over. De kerktoren is volledig beschadigd. Veel winkels hebben geen gevels meer. De waterpomp staat als enige trots overeind op het stadsplein. De foto’s tonen slechts de materiële schade. Het persoonlijk leed was ongetwijfeld veel groter. Kinderen uit je eigen stad die verdwaasd in de lens staren. Net zoals de kinderen in Angola of Afghanistan. Het zijn de opa’s en oma’s van nu. Met die gedachte verlaat ik de galerie. Ik kijk op de kerktoren die weer volledig is hersteld. Het is vier uur. Ik koop een ijsje met citroensmaak. De zon verwarmt mijn gezicht. Het leven van alledag neemt mij in bezit. Het was zomaar een tentoonstelling over de oorlog. Maar wel één die ik niet snel zal vergeten.
admin Maandag 02 Mei 2005 at 8:36 pm | | Standaard

tien reacties

Kuijt

Tjonge…. wel goed om daar inderdaad eens bij stil te staan in dit haastige drukke leven….

Kuijt, (URL) - 02-05-’05 20:38
Kaat

Oorlog is vreselijk. Gelukkig kun je gebouwen herstellen. Mensen helaas niet.

Kaat, (URL) - 02-05-’05 20:50
Barbara

Ik herken precies het gevoel dat je beschrijft.

Barbara, (URL) - 02-05-’05 21:35
Fash

Het lijkt ineens zo dichtbij dan, als het je zo raakt.

Fash, (URL) - 02-05-’05 22:23
Paniek

Mooi omschreven. En inderdaad, als het gevoelens oproept, vergeet je het nooit meer.

Paniek, (URL) - 02-05-’05 22:31
Jochem

Prachtig geschreven.
Ik herken het gevoel.

Jochem, (URL) - 02-05-’05 23:46
Paul

60 geleden lijkt lang, maar eigenlijk ook weer niet.

Paul, (E-mail ) (URL) - 03-05-’05 14:28
bl@nkie

Voor dit soort beelden hoef ik niet naar een tentoonstelling, kijk gewoon s’avonds naar het journaal en ook dat maakt mij niet vrolijk… diep triest!

bl@nkie, (URL) - 03-05-’05 18:30
karin

Ik kan er zelfs gewoon niet goed tegen. Dus ik kijk niet meer …

karin, (URL) - 03-05-’05 19:56
Mo

Zoiets vergeet je niet snel inderdaad en het helpt mij ook altijd wel om mijn eigen ‘sores’ te relativeren. Jammer alleen dat het drukke haastige leven van alledag zo snel weer gewoon wordt en je dergelijke beelden dan weer (te) snel vergeet.

Mo, (URL) - 04-05-’05 08:40
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
« Het lijkt wel zomer! | Home | Ga weg Gouden Gids! »