Soms is mijn werk stom. Vooral als het buiten mooi weer is. Als de zon heerlijk door de ramen schijnt. Vaak moet ik de lamellen dichtdoen. Omdat ik anders niets kan lezen op mijn monitor. Dan heb ik het gevoel dat ik een kluizenares ben. Terwijl ik juist de warmte op mijn huid wil voelen. Of bootje varen. Of skeeleren. Sommige collegas mogen vroeg naar huis. Omdat ze parttime werken. Fijne middag, zeggen ze dan. Dat is helemaal stom. En oneerlijk. Ik heb maar 25 vakantiedagen. Dus ik ben zuinig op mijn vrije tijd. Op stomme dagen speel ik geen mooi weer. Dan ben ik chagrijnig. Maar soms, soms is mijn werk wél leuk. Ik mag de wijde wereld in. Een hele middag fotografie begeleiden. Helaas in het Rivierengebied en niet in Londen of Parijs. Maar toch. Het is best mooi hoor in het midden van het land. Echt waar. Geloof me nu maar. Ik heb zelfs mijn camera meegenomen. Om het te bewijzen. Wist je trouwens dat senioren massaal op de fiets stappen als de zon schijnt? En dat ze allemaal hetzelfde fleecevest dragen? Dat terrasjes in de provincie op donderdagmiddag overbevolkt zijn? Inderdaad met senioren. Zo wil ik ook oud worden. Alleen ik hoef geen fleecevest. Dit heb ik vandaag besloten. De natuur laat je gedachten fladderen. Mooi hé?
admin
Donderdag 21 April 2005 at 8:01 pm |
¶ |
Standaard
Welkom op mijn website, lees mee over mijn belevenissen voor en na mijn ontmoeting met Mister (hersen) Tumor. Alle teksten en beelden zijn van mijn hand, tenzij anders vermeld. Wil je ze elders gebruiken? Graag eerst even mijn toestemming vragen. Je kunt mij mailen door te klikken op mijn naam onder een blogje.
Mooi …