Belle de Jour
Greetje was rijk. Als wij op bepaalde tijden met haar kinderen speelden, gaf ze ons vijftig gulden om ijsjes te kopen. En dat was begin jaren tachtig erg veel geld. Greetje had wel honderd onderbroeken. Die hingen op dinsdag aan haar waslijn. Ze leken niet op de saaie sloggis van mijn moeder. Het waren kanten slipjes in alle kleuren van de regenboog. Greetje doet stoute dingen, zei mijn moeder. Blijf daarom uit haar buurt. Na een tijdje ontdekte ik dat Greetje haar geld niet verdiende met belletje lellen. Ze was een prostituee met twee jonge kinderen. Ik moest aan haar denken door het boek Belle de Jour. Belle woont in Londen en is callgirl. Dat wil ze zelf. Wat bezielt vrouwen die in de prostitutie gaan? Aandacht? Drugs? Onderdrukking? Gebrek aan zelfrespect? Of juist trots? Belle doet het voor het geld. Ik veroordeel haar niet. Het is haar lichaam en haar keuze. Maar ik vind het niet verstandig. Waarschijnlijk omdat ik weet hoe het met Greetje is afgelopen. Ze is doodgeschoten door haar ex-man in een groezelige kroeg. Haar leven eindigde op een barkruk. In het gezelschap van haar tienjarige zoontje. Triest.veertien reacties
Heel triest. Is het boek van diezelfde Belle du Jour die een weblog had? Die heb ik een poos met verbazing gevolgd… Fascinerend.
Ik heb het boek en lees inderdaad de weblog! Ik begrijp er niets van, van die Belle. Hoe kun je hier vrijwillig voor kiezen…en gewoon een vriend ernaast…
Je hebt als als hoer wel wat te melden in je weblog. ‘t blijft een vreemd fenomeen om je zelf te verkopen.
Ik kan me er toch niet echt iets bij voorstellen om eerlijk te zijn: moet er persoonlijk ook niet aan denken.
hoewel dit topic al lang geleden actueel was wilde ik er toch op reageren… ik zelf ben een call girl en kijk er weer zo anders tegen aan dan de reacties hierboven. Wat mijn drijfveer is? Geld, aandacht, soort machtsgevoel. Klinkt vreselijk oppervlakkig, dat moet niet de essentie zijn van het leven. Dat is het voor mij ook niet. Ik beland niet met vieze oude mannetjes in een achteraf steegje. Het zijn juist vaak hele ‘normale’ leuke mensen die ik ontmoet. Heb naast dit werk nog zoveel andere dingen in mijn leven die nog meer waarde hebben. Zou het wel leuk vinden om reacties te krijgen maar misschien is dit een al lang vergeten onderwerp…
Britt
Tja, sommige mensen kiezen er zelf voor, sommige mensen niet. Dat laatste vind ik het meest triest. En in dit geval vooral voor het zoontje.