Plaats en tijd
Toen de Twin Towers instortten, volgde ik de ramp met een collega op internet. We waren beduusd. De Tsunami kwam op hetzelfde moment als de appeltaart met kerst. De Bijlmerramp is al veel langer geleden. Maar ik weet nog precies waar ik was. Dit geldt voor alle rampen. Ook persoonlijk verdriet is altijd verbonden aan een plaats en een tijd. Precies een jaar geleden worstelde ik met een financieel overzicht voor een klant. De lentezon scheen door het raam. Ik concentreerde me op nietszeggende cijfertjes. Mijn telefoon ging. Een mooie afleiding. Mij niet heus. Het is helemaal niet goed, zei mijn moeder. Helemaal niet. Sindsdien worstel ik niet meer met cijfers, maar met het afscheid van iemand die mij lief is. Een afscheid dat steeds dichterbij komt. Andersom werkt dit hetzelfde. Ook mooie momenten gaan altijd samen met een plaats en een tijd. Gelukkig maar.elf reacties
Het zal wel een raar gevoel zijn, dat net in de lente, wanneer veel leven begint, jij juist afscheid moet nemen. Sterkte..
Zo kan een geur je ook direct terug brengen naar bepaalde momenten.
Heel veel sterkte met het nemen van een afscheid.
Maaike, veel sterkte en probeer de afgelopen tijd en wat jullie er ook uit hebben gehaald te onthouden. Hoe moeilijk ook. sterkte. kus
Mijn vader was plotseling dood. Mijn moeder werd ziek en overleed op 29 april 2001. Op 4 mei 2001 heb ik haar begraven. De keuze voor 4 mei was bewust. Ik heb niet zoveel met de oorlog en het verre verleden. Maar 4 mei is mijn persoonlijke gedenkdag geworden. Ik sta op die dag niet enkel stil bij de dood van mijn moeder vader en zusje maar ook de inmiddels 17 vrienden en vriendinnen die ik ondanks mijn nog betrekkelijk jonge leeftijd heb overleefd.
Ik weet inmiddels wat afscheidnemen van dierbaren betekent. Naar mate je ouder wordt zul je steeds vaker bij een grafsteen staan. Maar ik heb ook geleerd dat leeftijd er steeds minder tot doet. Helaas blijken wij allen mensen van de dag te zijn. We beseffen dat meestal niet tot we ermee worden geconfronteerd.
Ik heb ook ondervonden, dat hoe erg het verlies van een dierbare ook is, er wel een verschil bestaat tussen een plotselinge dood en een vooraankondiging wegens een ongeneenslijke ziekte. Dat laatste is voor de persson zelf natuurlijk een lijdensweg maar voor de omgeving nog een mogelijkheid om je op het afscheid voor te bereiden.
Sorry dat dit een wat ongebruikelijk lange reactie op je log is geweest. Maar ik moest dit toch even kwijt. Ik leef met je mee en wens je veel strekte toe.
Afscheid vind ik toch wel een van de naarste dingen van het leven.