I am what I am
Reebok heeft een nieuwe campagne gelanceerd I am what I am. Daarmee willen ze jonge mensen laten zien dat het oké is om jezelf te zijn. Jongeren moeten snel hun eigen stem vinden. En niet afgaan op de mening van anderen. De kleding dragen die zij zelf leuk vinden, mits die van Reebok is I am what I am. Ik heb er een dubbel gevoel bij. Als 15-jarig meisje was ik onzeker. Over mijn uiterlijk, studiekeuze en jongens. Ik spiegelde me aan anderen. Het kwam niet bij me op dat ik ook mezelf kon zijn. Volgens mij staan tieners nog steeds op die manier in het leven. Jezelf ontdekken is een leerproces. Een lange weg vol blijdschap en verdrietjes. Dromen die uitkomen. En verlangens die verloren gaan. Het is zeker geen kwestie van een knop omzetten. Campagnes zoals die van Reebok zijn misschien een eye-opener. Maar niet meer dan dat. De sleutel is het leven zelf en alles wat je meemaakt. Durf te leven, grijp kansen en beantwoord verlangens. Op een gegeven moment valt de wie ben ik puzzel vanzelf in elkaar. Bij de één wat sneller dan bij de ander. Wat dat betreft ben ik zelf een vijfsterren cryptogram. Just do it! Dat zou Reebok moeten zeggen. Maar helaas was die pay-off al bezetachttien reacties
Ik heb nog nooit wat van Reebok gekocht. Dat merk spreekt me ook niet echt aan. Ik ben ook meer een just do it meisje.
Wat is puberteit toch iets ergs. Ik heb dan ook nooit begrip voor mensen die zeggen ‘was ik maar weer 16’. Gruwel; al die onzekerheid!
Hai Maaik!
Tsjonge… ik krijg méér en méér respect voor je schrijftalent! “Stiekem” volg ik je weblog dagelijks sinds ik we ex-collega’s zijn, en ondanks dat lezen absoluut niet mijn hobby is, weet je me elke dag weer te boeien met je korte, leuke en bijzondere verhalen. Ga zo door! Groeten uit Arnhem
Ik mag dan wel niet meer in de puberteit zitten, maar af en toe voel ik me nog wel degelijk puberig 
En net wat je zegt: Jezelf ontdekken is een leerproces; niet iets wat je zo even doet… Ik leer nog iedere dag!
Als puber ben je o zo gevoelig voor dergelijke campagnes, en allerlei oppervlakkigheden. Gelukkig weet je daar als twintiger vaak al een stuk beter mee om te gaan. Durf te leven, prachtige slogan!! Go for it!
volgens mij blijft dat proces gewoon je hele leven doorgaan… als je over 10 jaar terugkijkt op nu zal je dezelfde ervaring hebben als dat je nu terugkijkt naar die pubertijd… Er zijn maar weinig mensen die al helemaal zichzelf zijn en zichzelf al helemaal kennen. Je blijft jezelf verbazen.
Denk wel dat het goed is dat het stimuleert wordt, I am what I am…Want juist het spiegelen maakt mensen zo onzeker.
Als 29-jarig meisje ben ik nog steeds onzeker… ik moet mezelf regelmatig vertellen dat ik het gewoon moet doen en dat ik ben wie ik ben. Maar daar helpen Nike en Reebok me echt niet mee. Nooit gedaan ook.
‘Just do it’ is dan ook geniaal. Niet teveel nadenken maar doen. ‘I am what I am’ komt niet in de buurt. Hoe hard ze ook willen…
Als er iets is waar ik trots over zou moeten zijn, dan is het wel hoe ik mn pubertijd ben doorgekomen. Vol twijfels en onzekerheden heb ik me nooit bekommerd en aangetrokken van kliekjes, rokende klasgenoten, meedoen met pesten en allerlei andere bullshit. Ik bleef mezelf. Dat is me vaak duur komen te staan, maar ik ben er nu erg trots op…
Ik zie het dagelijks voor me: vooral meisjes die niet weten wat ze met zichzelf aanmoeten, die twijfelen of ze wel goed genoeg zijn voor anderen, die zichzelf niet leuk vinden………….ik denk idd dat de puberteit een hele zware tijd is.
Ben je nu in je filosofische fase?