Date dilemma
Ping. Pong. Ik word wakker door mijn mobiele telefoon. Er komt een smsje binnen. Op het display van mijn mobiel zie ik dat het pas kwart over zeven is. Zo die is er vroeg bij, mompel ik slaapdronken. Het is een valentijnsberichtje. Hoi, ik zat gisteren de hele dag in vergadering. Maar wil je een keertje wat met me gaan eten? Ik ken de afzender van het berichtje goed. Het is een leuke vent. En daarmee houdt het op. Hij is mijn type niet. Geen aantrekkingskracht. Moet ik nu uit beleefdheid een keer met hem gaan eten? Gewoon om aardig te zijn? Of meteen een berichtje sturen om hem te bedanken voor de eer? Het etentje lijkt me niet zon goed idee. Dan krijg je een geforceerde bedoeling. Daarnaast wil ik geen valse hoop kweken. Maar direct een sms terugsturen met de melding nee, bedankt is cru. En ik blijf liever vrienden is cliché. Wat een dilemmas op de vroege ochtend. Uiteindelijk besluit ik om te wachten met de afwijzing. Ik wil nog even verder slapen. Geeuw. Een paar uur later toets ik het onvermijdelijke in: Bedankt voor je bericht, maar ik laat deze uitnodiging aan mij voorbij gaan. Groetjes M. Kort en bondig. Zonder dubbele betekenis. De rest van de dag blijft mijn mobiel opvallend stil.dertien reacties
Wat een s;echte smoes! “Ik zat de hele dag in vergadering”. Alle vierentwintig uur? Wel goed sms-je van jou terug.
Hoor ik daar een hartje breken?
Jammer voor hem, maar altijd nog beter dan geforceerd gezellig doen. Daar heb je allebei niets aan.
Da’s inderdaad een net SMS-je!! Ik had op dat tijdstip wel iets onvriendelijkers terugge-smst (heb ietwat last van ochtendhumeur) 
en niet eerst nagedacht, zoals jij. Lof voor je, Maaike!
Je bent iig heel eerlijk en direct. Dit is de beste oplossing en daar kan hij mee verder zonder slechte gevoelens,hoop ik… 
een vrouw naar mijn hart bent U… gewoon eerlijk zijn, hoe pijnlijk ook… en stil aan de gsm… hoe durft ie om die tijd, trouwens??
Ligt het aan mij? Iemand mee uit eten vragen door een sms-bericht? Ben ik nu helemaal niet meer van deze tijd? Aan de andere kant: nu kan hij makkelijker doen alsof er niks gebeurd is. Zo’n sms verdwijnt makkelijker dan een pijnlijk gesprekje. Dat is waar.
Maar een sms… Ligt het aan mij?
tsjee…het is zeker februari, twee jaar geleden in februari had ik ongeveer hetzelfde http://www.seelaavie.nl/pivot_new/pivot/..
Als iets niet goed oelt, om wat oor reden dan ook, dan moet je t niet doen. en hem complimenteren met het feit dat ie lef heef getoond had ik dan bij je sms gedaan. (oelt en oor? een letter op mn laptop doet t niet!)
Mee eens. Als het een goede bekende is, weet hij waarschijnlijk toch het antwoord al. En inderdaad…24 uur in vergadering…me hoela! En al zou het zo zijn, dan nemen ze heus wel een pauze. Het is bij deze dus een lapzwans. En daarmee wil je echt niet in zee!
Stom he dat je je daar toch zo rot om kan voelen “Wat denkt hij nu werkelijk van mijn sms-je?, terwijl je weet dat het beste wat je kan doen om “heel zachtjes de waarheid te zeggen. Ach je bent het vergeten voordat je het weet….maar toch