Fikkie

Ik zie een heel lief hondje lopen. Hij is klein en wit en heeft guitige oortjes. ‘Kijk eens wat een leuk hondje’, zeg ik tegen R. We hebben een afspraak bij een klant in Rotterdam, maar zijn te vroeg. Daarom wandelen we wat langs de Maasboulevard. ‘Ach ja wat een schatje’, roept R. Het hondje rent vrolijk achter een colablikje aan dat door de wind wordt voortgestuwd. Daarna sprint hij naar de rivier. Hij kijkt met belangstelling naar een boot die voorbij vaart. Zijn baasje roept hem, maar hij luistert niet. Hij speelt vrolijk verder. En denkt bekijk het maar. Opeens rent het hondje enthousiast naar ons toe. Hij keft vrolijk en zijn staartje kwispelt onophoudelijk. Ik aai zijn witte vacht. ‘Ach, wat een lief beestje. Ik neem hem mee hoor’, roep ik naar zijn baasje. Ze lacht me vriendelijk toe. Het hondje is onze aandacht niet snel moe en achtervolgt ons trouw in de richting van de Oude Haven. Dat vindt zijn baasje niet leuk, want zij moet de andere kant op. Maar ik vind de aandacht van het witte viervoetertje wel aangenaam. Totdat het ‘leuke hondje’ met beide pootjes tegen mijn panty aanspringt. Hierdoor ontstaat een lelijke haal die op elk moment in een ladder kan veranderen. Mijn representatieve outfit is getransformeerd in een sjofel geheel. ‘Klein mormel’, roep ik uit.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.